Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/8455 K.2025/36

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, ilk derece mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Malatya 5. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suç vasfının değiştiği kabul edilerek sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, cinsel taciz suçundan hüküm tesisine yer olmadığına dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair mağdurenin çelişkili ve gerçek dışı beyanları dışında delil bulunmadığına, doktor raporlarının mağdurenin beyanlarını doğrulamadığına, tanık ve katılanların beyanlarının kendi içerisinde ve mağdure ile çeliştiğine, sanığın evinde bulunan kamera kayıtları incelenmeden eksik araştırma ile karar verildiğine, sanık ile mağdurenin bahçede kaldığı süre içerisinde atılı eylemlerin gerçekleştirilebilmesinin mümkün olmadığına, kabul anlamına gelmemekle birlikte eylemlerin sarkıntılık boyutunda olduğuna, mağdurenin gerçek yaşının tespit edilmesi gerektiğine,

alt sınırdan uzaklaşılarak ve indirim uygulanmaksızın karar verilmesinin hatalı olduğuna ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında üst sınırdan mahkumiyet kararı verilmemesinin hatalı olduğuna, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/2. maddesinde yazılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun yasal koşullarının oluşmasına rağmen yazılı şekilde eksik ceza verildiğine, sanık hakkında ayrıca cinsel taciz suçundan mahkumiyet kararı verilmemesinin hatalı olduğuna, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden İlk derece mahkemesince cinsel taciz suçundan "hüküm tesisine yer olmadığına" ilişkin kararın, 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığı ve temyiz yeteneği bulunmadığı anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B.

Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Malatya