Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/8507 K.2025/404

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Ankara

35. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.10.2021 tarihli kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükme ilişkin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararının temyiz incelemesinde bozulmasına dair Dairemizin 21.11.2023 tarihli ilamına karşı İlk Derece Mahkemesince direnilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle; katılan mağdurun aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna ve ailesi tarafından yönlendirildiğine, nitekim katılanların yokluğunda öncekinden farklı beyanlarda bulunduğuna ve dilekçesinde yer alan diğer nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir. B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı mahiyetinde olduğuna, teşdiden mahkumiyet kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dairemizin 21.11.2023 tarihli ve 2023/3158 Esas, 2023/7566 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, İlk Derece Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 03.07.2024 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Dairemizin, 21.11.2023 tarihli ve 2023/3158 Esas, 2023/7566 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, Üye ...'nin karşı oyu ve oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,15.01.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Dairemizce verilen bozma kararı üzerine Ankara 35. Ağır Ceza Mahkemesince direnme kararı verilerek dava dosyası yeniden dairemize gelmiştir. Kararda sayın çoğunluk ile aramızdaki hukuki uyuşmazlık, sübuta dayanak olan delillerin mahkumiyete yeterli olup olmadığı noktasıdır.

İlk derece mahkemesince, sanık hakkında katılan mağdura yönelik eylemi nedeniyle çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf incelemesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir. Daire oy çokluğu ile Bölge Adliye Mahkemesi kararını beraat yönünde bozmuştur. İlk derece mahkemesince, sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilirken gösterdiği gerekçeler.

1. Katılan mağdurun ayrıntılı, kendi içinde sıralı ve tutarlı olarak olayı anlattığı kolluk beyanları, 2. Mağdurun beyanına itibar edilebileceğine, önceki beyanları ile mahkemedeki beyanları arasındaki farkın suçluluk ve utanma duygusu ile ilişkili olduğuna dair Ankara Şehir Hastanesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı ve Adli Görüşme Değerlendirme Raporları,

3. Katılan mağdurun duruşmada beyan değiştirmesinin sanığa olan sevgisinden, sanığın cezalandırılmasını istememesinden kaynaklandığına dair Mahkeme kanaati, 4. Katılan mağdurun ayrıntılı olarak iddialarını doğrular şekilde katılanların beyanları,

5. Sanığın kolluktaki ifadesinde katılan mağdurun özel bölgelerine hiç dokunmadığını beyan etmesine rağmen Mahkemede ise katılan mağdurun altını temizlediği sırada poposuna dokunduğuna dair kısmi ikrar içeren ve birbiriyle çelişkili savunmaları,

6. Katılanların beyanlarında mağdurun birinci sınıfa giden bir çocuk olduğunu, tuvaletini tek başına yapabildiğini beyan etmeleri, mağdur ile sanığın arasında herhangi bir husumetin bulunmaması, bilakis sanığın cezai anlamda zarara görmemesi için mağdurun sanığı koruyucu tavır takındığı, yaşı itibariyle eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacak düzeyde olan mağdurun sanığa bu şekilde suç isnadında bulunması için bir sebebin olmaması, şeklinde gösterilmiştir.

Gerek mahkemece gösterilen bahse konu gerekçeler, gerekse sınıf öğretmeni tarafından üçüncü sınıfa devam eden sekiz yaşındaki mağdurun sınıfta iken erkek cinsel organı ve müstehcen resimler çizmesinden şüphelenerek bunun ciddi bir durum olabileceği endişesiyle mağdurun anne-babası katılanları haberdar etmesi, katılanların önce rehber öğretmen ile görüşüp ardından öz çocukları katılan mağdur ile konuşmaları neticesince mağdurun sanık tarafından istismar edildiğini öğrenmeleri, ardından sanık ile yaptıkları görüşmeden sonra birlikte şikayetçi olmaları şeklinde olayın doğal seyreden intikal şekli ve zamanı;

çocuk ve ergen ruh sağlığı uzmanlarınca da mağdur çocuğun çocuk izlem merkezinde sanığın ön ve arka özel bölgelerine dokunduğuna dair beyanının kovuşturmadaki beyanı ile istismar anlatımı yönünden utanma ve suçluluk duygusu nedeniyle farklılaştığına dair değerlendirmelerinin mağdurun diğer beyanlarının özü itibariyle sanık tarafından da doğrulaması karşısında itibar edilebilir mahiyette olması nedenleriyle mahkemece sanığın mahkumiyetine dair tesis edilen hükmün onanması, direnme kararının kabul edilmesi düşüncesinde olduğumdan direnme kararının yerinde olmadığı yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum.