Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/8511 K.2025/417

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bilecik Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine,

Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde istinaf başvurusunun çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hüküm açısından aynı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hüküm yönünden ise istinaf başvurusunun kabulüyle aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılıp sanığın bu suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle çocuğun cinsel istismarı suçundan ceza tayin edilirken yeterince teşdit uygulanmadığına, zincirleme suç hükümlerinden yapılan artırımın eksik yapıldığına, sanığın katılan mağdureyi zorla eve götürmesine rağmen Bölge Adliye Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden hukuka aykırı şekilde daha az ceza tayin edildiğine, katılan lehine haksız şekilde vekalet ücretine hükmedilmediğine ilişkindir. B.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan üst sınırdan cezalandırılmasına, sanığın cinsel istismar eylemlerini cebir ve tehditle işlediği kabul edilerek artırım yapılmasına, sanığın katılan mağdureyi kolundan tutarak zorla eve götürmesi ve sonra kapıyı kilitlemesi nedeniyle cebirle işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan teşdit uygulanarak cezalandırılmasına, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi talebine ilişkindir. C.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle katılan mağdurenin yaşını sanığa on yedi olarak söylediğine, kişisel görünümü ve fiziki özellikleri itibariyle de katılan mağdurenin büyük gösterdiğine, sanığın eylemlerini zor kullanmadan katılan mağdurenin rızasıyla gerçekleştirdiği sabit olmasına rağmen teşdit uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, sanığın katılan mağdurenin gerçek yaşını ve mental durumunu bilmediği için kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılamayacağına, sanığın sabıkası olmamasına rağmen ve ayrıca ilk celse pişmanlığını dile getirmesine rağmen haksız bir şekilde takdiri indirim uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinin de yerinde olduğu anlaşıldığından, kararlarda hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanığın katılan mağdureyi parktan alarak evine götürüp, kapıyı kilitledikten sonra cinsel istismar eylemlerini gerçekleştirdiği olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun eylemle sınırlı olmadığı anlaşılmakla Tebliğnamede bu suçtan bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin kararında katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bilecik Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi