Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2024/968 K.2024/7280

Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2019 tarihli ve 2019/35 Esas, 2019/204 Karar sayılı kararı ile Yargıtay (Kapatılan)

14. Ceza Dairesinin, 24.12.2018 tarihli ve 2018/5884 Esas, 2018/7687 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36. maddesiyle değişik 307/4. maddesi ile 6763 sayılı Kanun’un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede.

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ

SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında Çorum Başsavcılığının 18.07.2013 tarihli ve 2013/2581 Esas sayılı iddianamesiyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açılmış, Çorum

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2013 tarihli ve 2013/352 Esas, 2013/419 Karar sayılı kararı ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir. 2. Çorum

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2015 tarihli ve 2013/235 Esas, 2015/53 Karar sayılı ilamı ile sanığın katılan mağdure Büşra ve mağdure ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 103/1-a, 103/4, 43/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca iki kez 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5, 43/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca iki kez 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verilmiştir.

3. Kararın sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 24.12.2018 tarihli ve 2018/5884 Esas, 2018/7687 Karar sayılı kararı ile beraati yerine mahkumiyetine karar verildiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilerek, dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir. 4. Bozma üzerine, Çorum

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2019 tarihli ve 2019/35 Esas, 2019/204 Karar sayılı kararı ile önceki hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği İlk Derece Mahkemesinin gerekçesiz şekilde direnme kararı verdiğine, mağdurelerin ifadelerinin farklı olduğuna, CD çözümleri ile ifadelerinin farklılıklar taşıdığına, mağdure Zübeyde'nin babasının eylemin gerçekleşmediğine ilişkin dilekçe verdiğine, olayın intikaline dair yeterli bilgi olmadığına, mağdurelerin beyanlarının delillerle desteklenmediğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 24.12.2018 tarihli ve 2018/5884 Esas, 2018/7687 Karar sayılı kararı ile. "Adli Tıp Kurumu

6. İhtisas Kurulunun 21.04.2014 tarihli raporları uyarınca kendilerinde hafif derecede zeka geriliği saptanan mağdurelerin aşamalarda kendi içinde ve birbirleriyle çelişen ve değişen anlatımları, savunma, mağdurelerin istismar eylemlerinin gerçekleştiğini bildirdikleri yerlerde mahkemece yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunun içeriği, mağdurelerin kollukta beyanları alınırken kayda alınan CD'lere ilişkin düzenlenen çözüm tutanağı, mağdure ...'un babası ...'in 01.03.2016 tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın atılı suçları işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter,

her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi" gerekçesiyle bozulduğu, bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince direnme kararı verildiği, direnme kararının yerinde olmadığı görülmekle Daire kararının düzeltilmesine yer olmadığı anlaşılmıştır.

IV. KARAR