Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/1823 K.2025/6039

Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Niğde 5. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın parmaklarını şikayetçinin ayağından başlayıp diz kapağının üstüne kadar sürterek götürme, dudağını sıkma, parmağını ağzına sokma ve parmaklarını sıkma şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemleri nedeniyle atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İsteği Özetle, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir. B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Özetle, eksik araştırma yapıldığına ve sanığın atılı suçu işlediğine dair somut deliller bulunmadığından hükmün sanık lehine bozulması talebinden ibarettir.

III. GEREKÇE

A. Şikayetçi Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Şikayetçinin Osmaniye

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2015 tarihli ve 2014/210 talimat sayılı duruşmasında sanıktan şikayetçi olup davaya katılmak istemediğini beyan ettiği, bu itibarla kamu davasında katılan sıfatı ile hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B.

Sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstekleri Yönünden Mahkemece kurulan hükmün Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi,

ulaşılan kanaate istinaden delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği halde bu ilkelere uyulmayıp Mahkemece sanık hakkında katılana karşı gerçekleştirdiği kabul edilen eylemlerin ne olduğunun kararda belirtilmemiş olması karşısında, gerekçesiz hüküm kurulması suretiyle Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230/1. maddesine muhalefet edilmesi hukuka kesin aykırılık olarak saptanmıştır.

IV. KARAR

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği tebliğnameye uygun olarak oy birliği ile REDDİNE, B. Sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstekleri Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Niğde