Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/667 K.2025/3196

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy

21. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 289/1 ve 280/1-e maddeleri uyarınca bozulmasına ve İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle eksik ceza tayin edildiğine, vekalet ücretine hükmedilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Özetle alt sınırdan hukuka aykırı şekilde hüküm tesis edildiğine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ek savunma hakkının tanındığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesinde yer verilen “Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.” şeklindeki düzenlemeye göre sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün istinaf incelemesinde bozulmasına dair verilen kararın temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. B.

Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdur vekilinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

25. Ceza Dairesinin kararında katılan mağdur vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy

21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-1 ve 3. cümleleri ile 103/2. maddelerinin uygulanması istemi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucu sanığın 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/2-2. cümlesi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği ve yapılan istinaf sonucu Bölge Adliye Mahkemesince esastan ret kararı verildiği anlaşılmıştır.

Sayın Daire çoğunluğunca sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanmasına karar verilmiş ise de; katılanın aşamalardaki anlatımlarında sanık tarafından yaklaşık 4 aylık zaman dilimi içinde farklı zamanlarda kendisine organ sokmak suretiyle istismarda bulunduğunu belirttiği, Büyükçekmece Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 29.08.2022 tarihli raporuna göre katılanın anal muayenesinde travmatik bulgu saptanmadığının tespit edilmesi karşısında mahkeme kararının maddi delillerle uyumlu olmadığı, sanığın savunması,

adli tıp raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103/1. maddesinde yer alan çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek bu kapsamda hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 103/2 maddesinde yer alan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunduğundan hükmün bu yönüyle bozulması gerektiği düşüncesiyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.