Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2025/771 K.2025/6513

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Mersin

6. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, olay tarihinde mağdurenin servis şoförü olan sanığın mağdureyi aracıyla boş bir araziye götürdükten sonra mağdurenin kucağına oturup boynundan ve yanağından öpmesi şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemler nedeniyle üzerine atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, mağdurenin beyanları dışında delil bulunmadığına, keşif yapılmadığına, tanık dinlenmediğine, mağdurenin psikolojik durumu için rapor aldırılmadığına, sanıkla mağdure arasında husumet bulunduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, sayın üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY Katılan mağdure ...'in 5. sınıf öğrencisi olup sanığın servis şoförlüğü yaptığı araç ile okula gidip geldiği, olay tarihinde sanığa teyzesinin evine gitmek istediğini söylediği, sanığın servis hostesi olan tanık ...'ın servisten erken indiği, sanığın mağdurenin teyzesinin evine yakın boş bir arsaya aracı park ettiği ve burada lambaları kapattığı, katılan mağdurenin oturduğu yere geldiği, katılan mağdurenin kucağına oturup boynundan ve yanağından öptüğü şeklinde kabul edilen olayda.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar ile aynı Kanun'un 3/1. maddesindeki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenlemeler nazara alınıp, sanığın eylemine uyan suç tipi için öngörülen ceza miktarına yönelik takdir hakkı kullanılırken suçun işleniş biçimi, sanığın kastının ağırlığı, mağdurenin yaşının küçüklüğü,

olayın oluş ve gelişimi dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği ancak aleyhine temyiz olmaması sebebiyle eleştiri dışında hükmün onanması gerektiğinden sayın heyetin görüşüne katıldığımı, Sanığın savunması, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, katılan mağdurenin ablası .... ile tanık ...'ın beyanları ve tüm dosya kapsamına göre olay tarihinde katılan mağdurenin servis şoförü olan sanığın katılan mağdureye yönelik 10 yaşındaki mağdurenin kucağına sanığın oturmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu,

bunun dışındaki diğer boyun ve yanaktan öpme eylemlerinin fiziksel temas içeren eylemler olup kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı kanun) 103/1-.2.c, 103/3-d maddeleri gereğince cezalandırılması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşüldüğü kanaatinde olduğumdan sayın heyetin onama yönündeki çoğunluk görüşlerine iştirak etmiyorum.