Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/18674 K.2012/25819

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde 17/08/2007 – 19/02/2009 tarihleri arasında asgari ücret ile her gün 10 saat çalıştığını, işveren tarafından hiç bir gerekçe gösterilmeden iş aktine son verildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacağının faizi ile birlikte davalı taraftan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı taraf, davacının 19/02/2009 tarihinde mesaiye gelip iş başı yaptığını , ancak saat 10.15 sularında haber vermeden iş yerine terkettiğini, bir daha kendisinden haber alınamadığını ve bu nedenle davacının iş aktinin İş Kanunu 'nun 25/2-g maddesine göre feshedildiğini, iş yerinde fazla mesai yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan delillere göre davacının iş aktini haklı nedenle feshettiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresi içerisinde davacı tarafca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde davalı iş yerinde her gün 10 saat çalıştığını belirterek fazla mesai alacağı talebinde bulunmuş, davalı taraf ise iş yerinde fazla mesai yapılmadığını savunmuştur.

Bilirkişi raporunda davacının 08.00-18. 00... ,5 saat ara dinlenme ile haftanın 6 günü, haftalık toplam 6 saat fazla çalıştığını belirterek 1.618,85 TL fazla mesai alacağı olduğuna dair hesaplama yapılmıştır.

Mahkeme tarafından ise davacının haftanın 6 günü çalıştığı yönünde beyanda bulunmadığı ve haftalık yasal 45 saat üzerinde fazla mesai yapmadığı gerekçesi ile fazla mesai alacağının reddine karar verilmiştir.

Dosyada dinlenen taraf tanıkları iş yerinde 08.00- 18.00 arası çalışıldığını beyan etmişlerdir.

Mahkemece davacının haftanın 6 günü çalıştığını iddia etmediği gerekçesiyle fazla çalışma ücreti talebi reddedilmiş ise de dosyada mevcut ücret bordrolarında davalı iş yerinde haftanın 6 günü çalışıldığı izlenimi edinilmiştir.

Mahkemece, taraf tanıkları tekrar dinlenip, iş yerindeki haftalık çalışma gün sayısının açıkça sorularak buna göre davacının fazla çalışma yapıp yapmadığının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde fazla çalışma ücreti talebinin reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: