Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/29925 K.2012/43055

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18.12.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin davalı işyerinde 11/03/1999-24/07/2007 tarihleri arasında çeşitli şantiyelerde muhasebeci, satın almacı, geceleri ise bekçilik yaptığını, 24.06.2005 tarihinde emekli olmasına rağmen kıdem tazminatının ve diğer haklarının ödenmediğini davacının ara vermeden çalışmaya devam ettiğini, 24.07.2007 tarihinde haksız olarak iş akdinin feshedildiğini, davacının 15 günde bir pazar izni kullandığını, bunun dışında 7 gün çalıştığını, yasal sürenin üzerinde çalışarak fazla mesai yaptığını, bayram ve genel tatillerde çalıştığını, izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevabında, davacının 15.08.1999 tarihinde hizmet akdi imzalayarak çalışmaya başladığını, işyerinde meydana gelen mazot hırsızlığı nedeni ile davacının savunmasının alınmasından sonra 22-23-24.07.2007 tarihlerine işe gelmediğini, buna dair tutanak düzenlendiğini, davacının kendisinin işe gelmeyerek iş akdini feshettiğini, davacının alacaklarının zaman aşımına uğradığını, 72 gün izin kullandığını, fazla mesai ve pazar mesaisinin tahakkuk ettirilerek ödendiğini bordroları ihtirazı kayıtsız imzaladığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda iş akdinin feshinin haksız olduğu, bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklara hak kazandığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacının fazla mesai ücretinin hesabı ile ilgili taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda davacı lehine tanık beyanlarına istinaden haftalık 15 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesap edilmiş, davacının imzası bulunan ve ihtirazi kayıt içemeyen fazla mesai tahakkuku bulunan aylar, davacının talebinin sunulu duyurularda belirli saatler arasındaki çalışmaya ilişkin olması nedeni ile hesaplamalarda dışlanmamıştır.

Mahkemenin benimsediği bilirkişinin bu kabulü, Diaremizin yerleşik içtihatlarına aykıdır.

Zira Dairemizin yerleşik içtihatlarına ve uygulamasına göre davacının, fazla mesai tahakkuku bulunup ihtirazi kayıtsız imzaladığı bordrolardakinden daha fazla çalıştığını ancak yazılı delil ile ispat etmesi gerekmektedir. Dosyaya sunulu çalışma saatlerine ilişkin duyuruların tarihleri 1999 ve 2000 yıllarına ait olduğu gibi tam olarak hangi şantiyedeki çalışmaya ilişkin olduğu belli değildir. Üstelik bunların fazla mesai açısından yazılı delil olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle davacının ihtirazi kayıtsız imzaladığı fazla mesai tahakkuku bulunan aylar dışlanarak fazla mesai ücretinin hesabı gerekirken yazılı şekilde yanlış değerlendirme ile hazırlanan rapora istinaden bu alacağın hüküm altına alınması hatalıdır.

3- Davacının yıllık izinlerini kullanıp kullanmadığı hususu ihtilaflıdır.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda davacının imzası bulunan yıllık izin belgelerinin bordrolarla karşılaştırması yapılarak bordro ile teyit edilen yıllık izin süreleri dikkate alınmıştır.

Aynı şekilde düzenlenen diğer yıllara ait izin belgelerine itibar edilmişken davacının “iznimi kullandım”yazılı imzası ile teyit ettiği 2002 ve 2003 yıllarına ait yıllık izin belgelerinin bordrolarda izinli görünmediği gerekçesi ile dikkate alınmaması hatalıdır. Bu belgelerin yasanın aradığı manada yıllık izin kullandırıldığına ilişkin yazılı belge olduğu dikkate alınarak varsa davacının bakiye izin ücretinin hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

F) Sonuç: