Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/45633 K.2013/5627

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 03.11.2003 tarihinden iş akdinin feshi tarihine kadar çalıştığını, işçinin en son mart nisan ayı maaşının ödenmediğini, önceki aylara 2008 yılı Kasım ayından itibaren diğer tüm aylıklara ilişkin ödemelerin aylık maaşlarının tam verilmediğini, 2008 yılı 10. ayından sonraki aylık maaşlarının eksik ve düzensiz olduğunu, davacının geçim yardımı dahil aylık maaşının 592,00 TL olduğunu (sigorta ve diğer kesintiler hariç), davacının fazla mesai, hafta tatili, genel tatil alacaklarının da süresi içinde ödenmediğini,

davalının ihtara cevap yazısında yıllık izin ücretinin süresi içinde ödenmediğinin kabul edildiğini, bütün bu durumların İş Kanunu madde 24 vd. göre haklı fesih nedeni olduğunu, davalı işyeri sorumlularının davacıya işyerinde ücretsiz izin kağıdı imzalamasını, davacının bu izin kağıdını imza etmemesi üzerine “sen manyak mısın, salak mısın” gibi sözlerle hakarete uğradığını, ayrıca söz konusu ücretsiz izin kağıdını imzalamadığı takdirde, biz bu işlemi her türlü yolla yerine getirip seni beş kuruşsuz yasal alacaklarını almadan iş akdini feshedeceğiz tehditleri ile davacıyı söz konusu işyerinde çalışamaz duruma getirdiklerini,

davalı işverence ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırı tutum ve davranışların İş Kanunu 24 vd. maddelere göre haklı fesih nedeni olduğunu, ayrıca davacının 2009 yılı Ocak ayı sigorta priminin 24 gün, Şubat ayı 23, Mart ayı 23 gün olmak üzere eksik sigorta primi yatırıldığını, bu durumun da işçi açısından haklı fesih nedeni olduğunu, davalı işverence davacının iş akdini feshe ilişkin ihtara verilen cevapta yıllık izin alacağının ödenmediğinin beyan edildiğini iddia ederek,

kıdem tazminatı, yıllık izin, Mart ve Nisan 2009 maaşları, 2008 yılı 10, 11, 12 ayları, 2009 yılı Ocak ve Şubat ayları için 10’ar TL ücret alacakları, fazla mesai, genel tatil resmi tatil alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, müvekkili firmaca davacı ve diğer işçilerin maaşlarının tam ve zamanında ödendiğini, müvekkilinin % 99 oranında ürettiği ürünleri ihraç eden bir firma olduğunu, yaşanan genel ekonomik kriz nedeniyle satışların önemli oranda düştüğünü, işçilerin iş akitlerine son vermek yerine Kasım 2008’den bu yana çalışma gün ve saatlerini azaltmak zorunda kaldığını, bu şekilde davacının ESAS NO : 2010/45633

Kasım ayında 29, Aralık ayında 27, Ocak ayında 24, Şubat ayında 23, Mart ayında 23 gün çalıştığını, çalışılan gün kadar maaşların ödendiğini, davacının açtığı dava ile çalışmadığı günlerin ücretlerini talep ettiğini, çalışma süresinin azaltılmasının ise geçici olarak getirilen bir çözüm olduğunu, davacının da zaten Kasım ayından itibaren uygulanan çalışma sistemini kabul ettiğini, bu çalışma şeklini gerekçe göstererek yaklaşık 5 ay sonra iş akdini feshetmesinin zaten haklı fesih olamayacağını, bu durumda davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, fesih tarihi itibariyle davacının hak ettiği bir yıllık izin bulunmadığını,

ortada iddia edildiği gibi bir haklı fesih bulunmadığını, müvekkili işyerinde fazla mesai yapılamayacağının sunulan delil ve raporlardan anlaşılacağını, işyerinde değil fazla çalışma, normal haftalık çalışma saati kadar bile çalışma yapılmadığını, genel tatil ve resmi tatil alacaklarının ise tam ve eksiksiz ödendiğini, davacının Mart ve Nisan maaşları ile yıllık izin ücretinin ödendiğini, firmanın ÇSGB İş Kurumuna müracaat ederek kısa çalışma ödeneği talep ettiğini, müracaat üzerine müfettişlerce düzenlenen rapor doğrultusunda müvekkili firmanın 11.04.2009 tarihinden bu yana kısa çalışma ödeneği aldığını,

davacının sigorta primlerinin eksik yatırılmadığını, davacının kendi ad ve soyadını yazıp imzaladığı ücret pusulası incelendiğinde Ocak ayında 19 gün çalıştığının görüleceğini, iş akdinin haklı nedenle feshi için yasal koşullar bulunmadığını, kısa çalışma uygulamasının panoya asılarak ilan edildiğini, bu durum her ne kadar davacıya İ.K. madde 24 uyarınca haklı nedenle derhal fesih hakkı tanıyor ise de, fesih için kanunen tanınan sürenin durumun öğrenilmesinden itibaren 6 işgünü olduğunu, davacı açısından bu sürenin çoktan geçirilmiş olduğunu, kaldı ki, ödenekten yararlanarak işyerindeki uygulamayı kabul ettiğini gösterdiğini,

07.04.2003 tarihinde çalışmaya başlayan davacının fesih tarihi itibariyle yıllık izin ücret alacağı bulunmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, fesih tarihi itibariyle hak edilmiş bir yıllık izni de bulunmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş akdinin davalı tarafından ücretlerin düzenli ödenmemesi, çalıştırıldığı halde kısa çalışma ödeneğinden yararlanılmak için kayıtlara çalışmadığı şeklinde geçirildiği, buna davacının karşı çıkması üzerine hakaret ve tehditler yapıldığı ve bunun üzerine davacının işten haklı nedenle ayrıldığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin, fazla mesai alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, işyerinde 03.11.2003 tarihinde çalışmaya başladığı iddiası ile alacak talebinde bulunmuş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda talep aşılarak hizmet başlangıcı 07.04.2003 kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.

Mahkemece hizmet başlangıcı açısından talep aşılarak hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: