Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2010/9361 K.2012/17509

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı davalı işyerinde makine işçisi olarak çalıştığını son aylık ücretinin net 1100 TL olduğunu, 01.03.2007 tarihinde işbaşı yaptığını, davalı tarafından 09.01.2009 tarihinde çıkarıldığını, Kasım ve Aralık 2008 ve ocak 2009 aylarına ait maaşının ödenmediğini, işyerinde hafta içi sabah 8 ile akşam 19 saatleri arası günlük 11 saat üzerinden haftanın 5 günü çalıştığını, mesai alacaklarının ödenmediğini, yıllık ücretli izinlerini kullanmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, ücret ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davacının 01.03.2007 tarihinde çalışmaya başladığını ve 09.01.2009 tarihinden itibaren devamsızlık yaptığını, devamsızlık makul süreyi aşınca 29.01.2009 tarihinde çıkışının bildirildiğini, fazla çalışma ve genel tatil çalışmasının yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta mahkemece tefhim edilen kısa kararda “3.209,21 TL kıdem tazminatının akdin feshi tarihinden işleyecek en yüksek banka reeskont faizini aşmayacak şekilde en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

İhbar tazminatının 500.00 TL sinin dava 1.556,27 TL sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Fazla mesai talebinin 250.00 TL sinin, dava 899,52 TL sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi aşmayacak şekilde en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebinin reddine,

Bayram, genel tatili alacağının 250.00 TL sinin dava 41.96 TL sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka reeskont faizini aşmayacak banka mevduat faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine,

Maaş alacağı talebinin 2.500,00 TL dava 30 TL ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka reeskont faizini aşmayacak şekilde en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” şeklinde hüküm kurulmuş, gerekçeli kararda ise “2-1.538,11 TL kıdem tazminatının akdin fesih tarihinden işleyecek en yüksek banka reeskont faizini aşmayacak şekilde en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3-İhbar tazminatının 250.00 TL sinin dava 932.23 TL sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-Yıllık izin talebinin 100.00 TL sinin dava 213.33 TL sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5-Fazla mesai talebinin 250.00 TL sinin ,dava 3.730,05 TL sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizini aşmayacak en yüksek banka mevduat faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine,

6-1.140,00 TL maaş alacağı talebinin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka reeskont faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine,” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi 10/4 1992 gün ve 7-4 sayılı kararla Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Kurulu kararı gereği bozma nedenidir. Bu husus HMK.nun 298/2.maddesinde de vurgulanmıştır. Kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılarak hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

F) Sonuç: