Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/23640 K.2013/22054

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı şirket nezdinde 25.05.2005 tarihinde çalışmaya başladığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, iş akdi boyunca normal mesai dışında her haftanın iki günü akşam 22.30’a kadar fazla mesai yaptığını, ayrıca ilk üç yıl boyunca ve sürekli olarak Cuma günü 08.30’dan Cumartesi günü 17.00’ye kadar 32,5 saat çalıştığını, keza son üç ay dışında Cumartesi günleri 09.30-17.00 arası ve toplam 5 Pazar günü fazla mesai yapıldığını, yalnız Pazar günü çalışmaları ve son dört ayın fazla çalışmaları ücretleri için kısmen ödeme yapıldığını,

son üç ay yapılan kısmı ödemeler dışında ücret alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta sonu çalışma ücreti alacağı, yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesin talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının kendi isteğiyle işyerinden istifa ederek ayrıldığını, davacının 32,5 saat çalıştığını iddia ettiğini, bir işçinin bu kadar uzun süre kesintisiz olarak çalışmasının mümkün olamayacağını, davacının hafta içi günlük 8 saat çalıştığını, dolayısıyla iki haftada bir 08.30-18.00 saatleri arasında eksik kalan 5 saat için telafi çalışması yapıldığını, işyerinde Pazar günleri çok nadir olarak çalışıldığını, çalışıldığı takdirde de ücretlerinin bordrolara yansıtılarak ödendiğini, dava dilekçesinde iddia edilen fazla çalışma olgusunun geçmiş yıllara ait olması nedeniyle haklı fesih nedeni teşkil edemeyeceğini, davacının izin ücreti alacağının hesaplanarak kendisine ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı iş akdini hak ettiği fazla çalışma ücretlerinin davalı tarafından ödenmemesi gerekçesi ile haklı nedenle feshettiğini iddia etmiş, davalı ise davacının fazla çalışmasının söz konusu olmadığını, fazla çalışmış ise karşılığı olan ücretlerin davacıya ödendiğini savunmuştur. Dosyaya sunulan 30.09.2009 tarihli istifa dilekçesinin incelenmesinde davacının kendi isteği ile özel nedenlerden ötürü istifasını sunduğu görülmektedir.

İstifa dilekçesi ile birlikte dosyaya sunulan yine 30.09.2009 tarihli dilekçede davacı davalı işverene hitaben fazla mesai karşılığı ücretlerinin ödenmediğini, bunun 30.10.2009 tarihindeki ücretine tahakkuk ettirilerek ödenmesini talep etmiştir.

Mahkemece celp edilen Bölge Çalışma Müfettişi raporunun incelenmesinde davacının 04.10.2009 tarihli dilekçesinde işverenden fazla çalışma alacaklarını talep ettiği, istifasını ve ekinde talebini içerir dilekçe sunduğu, sonuç kısmında fazla mesai alacaklarını talep ettiği görülmektedir. Mahkemece karar gerekçesinde davacının fazla mesai yaptığı kabul edilerek fazla mesai alacağına da hükmedilmiştir.

Davacının istifa dilekçesi ekinde sunduğu dilekçe ve Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne sunduğu şikâyet dilekçeleri içeriği ve Mahkemece fazla çalışma alacağının kabul edilmesine göre; davacının iş akdini ücret niteliğinde olan fazla mesai karşılığı ücretlerinin ödenmemesi gerekçesi ile haklı nedenle feshettiği, istifa iradesinin buna dayandığı gözetilerek davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalıdır.