Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/38958 K.2013/29027

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, 09/05/2005 tarihinde davalı şirkette muhasebe elemanı olarak çalışmaya başladığını 20/11/2007 tarihinde maaşlarının ödenmemesi nedeniyle haklı nedenlerle işten ayrıldığını, maaşlarının ödeneceğine dair telkinler ile 15/12/2008 tarihinde tekrar işe girdiğinin işe geri dönmesinden sonra tahakkuk eden Aralık 2007 ücreti 2008 yılı Ocak, Şubat ayları ücretlerinin ödenmemesi üzerine 26/02/2008 de iş akdini fesh ettiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı ile ücret, yıllık izin, genel tatil ve fazla mesai ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkili firmanın ... Toki şantiyesinde muhasebe elemanı olarak 09/05/2005-08/11/2008 arası çalıştığını ve müvekkili firmaya haber vermeden serbest çalışmak üzere işyerinden ayrıldığını savunarak; davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin genel tatillerde çalışıp çalışmadığı ve fazla çalışma yapıp yapmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını ve genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının ödendiği varsayılır.

Genel tatillerde çalışıldığının ve fazla çalışma yapıldığının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın ve genel tatillerde çalışıldığının yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir.

Somut olayda; davacı, dava dilekçesinde haftanın 6 günü 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını ileri sürmüş; davalı ise tüm alacaklarının ödendiğini herhangi bir alacağının bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, davacı tanıklarının iddiayı doğruladığı gerekçesi ile davacının haftanın 7 günü 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığı tespiti ile hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek alacak hüküm altına alınmış ise de; yukarıda belirtildiği üzere davacının haftanın 6 günü çalıştığı yönündeki iddiasına karşın talebi aşacak şekilde haftanın 7 günü çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılması hatalıdır.

Ayrıca davacı lehine tanık beyanlarına istinaden çalıştığı tüm süre için genel tatil ve fazla mesai ücreti hesap edilmiş ise de beyanları rapora ve hükme esas alınan davacı tanıklarının davacı ile birlikte sadece ve 3-4 ay kadar çalıştıkları anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının sadece tanıklar ile birlikte çalıştığı dönem için fazla mesai yaptığının ve genel tatillerde çalıştığı kanıtladığı kabul edilmeli, bu süre için fazla mesai ve genel tatil ücretleri hesaplanmalı, kalan dönem açısından fazla mesai yaptığı ve genel tatillerde çalıştığı yönündeki iddiasını ispatlayamadığı benimsenerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.