Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/43568 K.2013/30308

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 24/04/1997-07/11/2001 arası çalıştığını, işten ayrılarak daha sonra 26/03/2003 tarihinde tekrar işe başladığını, montaj üretim işçisi olan davacının hizmet akdinin davalı işverence 08/02/2009 da sona erdirildiğini, davacının çalıştığı süre boyunca gece vardiyasında akşam saat 22:00’ dan sabah 08:00’ e kadar fazla mesai ile on saat çalıştıklarını, ancak kendisine fazla çalışma ücreti ödenmediğini iddia ederek, 5.000 TL. fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, 4857 sayılı Yasada haftalık iş süresinin 45 saat olduğunu, fazla çalışma olup olmadığının belirlenmesinde günlük iş süresi sınırının aşılıp aşılmamasının bir öneminin bulunmadığını, gece sayılan dönemde çalışma süresinin 7,5 saatle sınırlanmasının sağlık nedeni ile yapıldığını, amacın 7,5 saati aşan çalışmaların fazla sayılması olmadığını, fazla çalışma ücreti talep hakkı bulunmadığını, alacağın 5 yıllık zamanaşımına uğradığını, müvekkili şirkette haftada 5 gün ve günde 9 saat çalışma yapıldığını, haftalık çalışma süresinin aşılmadığını, davacının bu çalışma şekline bir itirazı olmadığını,

fazla çalışma ücreti talep etmediğini, 2009 yılı itibariyle haftada 6 gün günde 7,5 saatlik çalışma esasına geçildiğini, davacıya işveren tarafından sadece hakkettiği miktar olan % 10'luk gece çalışması primi ödendiğini, bu miktarın davanın aleyhe sonuçlanması halinde mahsubu gerektiğini, gece çalışmalarında yemek molasının 45 dakika, çay molasının ise ikişer defa olmak üzere 15 dakikadan toplam 30 dakika olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1. Dosya içeriğine göre davacının gece çalışmalarının 7,5 saati aşan kısmının ara dinlenme çıkarıldıktan sonra fazla kısmının fazla mesai olarak değerlendirilmesi ve gece vardiyası için öngörülen ve ödenen gece vardiya priminin mahsup edilmemesi, zamanaşımı definin dikkate alınması yerinde olduğundan davalı tarafın bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin fazla mesai ücret alacağının fazla hesaplandığı yönündeki temyizine gelince;

4857 sayılı İş Kanununun 69/3 maddesi uyarınca “İşçilerin gece çalışmaları günde yedi buçuk saati geçemez”. Bu hal günlük çalışmanın, dolayısıyla fazla çalışmanın bir sınırını oluşturur.Gece çalışmaları yönünden haftalık 45 saat olan yasal çalışma sınırı aşılmamış olsa da günde 7.5 saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti ödenmelidir. Dairemizin kararı bu yöndedir ( Yargıtay 9.HD. 23.6.2009 gün 2007 / 40862 E 2009/ 17766 K). Ancak haftalık 45 saati aşmadığı takdirde, gece çalışmasında 7,5 saati aşan fazla çalışmanın karşılığı ücretin kendisi ödendiği için, sadece zamlı kısmı hesaplanıp ödenmelidir.

Somut uyuşmazlıkta puantaj kayıtlarına göre davalı işyerinde ayda 2 hafta 22-08 saatleri arasında gece çalışması yapıldığı ve haftalık çalışmanın 45 saati aşmadığı, gece olan günlük çalışmada ara dinlenme çıkarıldığında davacının 1,5 saat fazla çalışma yaptığı sabittir. Davalı işveren bu fazla çalışmanın normal kısmını aylık ücret içinde ödemiştir. Bu durumda bu fazla çalışmanın ödenmeyen %50 zamlı kısmı kalmıştır. Bu nedenle gerektiği takdirde bilirkişiden ek rapor alınarak bu fazla çalışmanın ödenmeyen %50 zamlı kısmı belirlenmeli ve hüküm altına alınmalıdır. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç: