Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/54775 K.2014/4059

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 15.05.2003 tarihinde çalışmaya başladığını, 15.01.2010 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, sabah 08.00'dan özellikle turizm mevsiminde gece 02.00'ye kadar çalıştığını, dini bayramların sadece 1. günlerinde çalışmadığını, hafta tatillerinde çalıştığını, yıllık izin kullanmadığını ve birikmiş ücret alacağı olduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, hafta tatili, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 01.09.2008 tarihinde işe başladığını, bu hususun SGK müfettişlerince tutulan tutanak ile sabit olduğunu, söz konusu iş yerinin davalı tarafından M.. Ç.. adlı kişiye kiraya verildiğini, davacının işverenin de M.. Ç.. olduğunu, kişinin kira bedellerini ödeyememesi nedeni ile kira akdinin sona erdiğini ve bu durumda iş yerinin fiilen son bulduğunu, kışın çalışma olmadığını, iddia edilen çalışma saatlerinin gerçeği yansıtmadığını, taleplerin zaman aşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin sona ermesi hususunda davalı işverenin ispat külfetini yerine getirmediği, bu sebeple feshin haksız olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının çalışma süresi ile çalışma saatleri yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

03.07.2009 tarihli SGK iş yeri tespit tutanağında davacı, çalışma süresi ve çalışma şekli konusunda beyanda bulunmuştur. 4857 Sayılı İş Kanununun 92. maddesi uyarınca bu tür belgeler aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli niteliktedir.

Buna rağmen davacının çalışma süresinin ve çalışma saatlerinin soyut tanık beyanları ile tespit edilerek davacının söz konusu tutanaktaki beyanlarının bağlayıcı olduğunun gözardı edilmesi ve davacının bu tutanaktaki beyanları dikkate alınarak hesaplama yapacak bilirkişi raporu uyarınca karar verilmesinin gözetilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: