Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2011/54930 K.2014/4040

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait rehabilitasyon merkezinde eşi ile birlikte alan tarama uzmanı olarak SGK’na bildirimi yapılmadan çalıştığını, öğrenci kayıtları, veliler ile görüşme, Manisadaki ilgili kurum ve kuruluşlardan RAM adı verilen Rehberlik Araştırma Raporu alma ve öğrenci servisinde yardımcılık işi yaptığını, rehabilitasyon merkezi ortaklarından M.. Ö..’nun artık bu işi yapmak istemediğini, hissesini satacağını bildirerek davacının çalıştığı aracı elinden almak sureti ile iş akdini haksız ve yersiz olarak feshettiğini, ancak M.. Ö..’nun ortaklığının hala sürdüğünü, ileri sürerek ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, asgari geçim indirimi ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davalı işyerinin 2010 Yılında açıldığını, bu nedenle davacının iddia ettiği tarihlerde davalı işyerinde çalışmasının olanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının hizmet döküm cetvelinde uyuşmazlık konusu dönemde davalı işyerinde çalışma kaydının bulunmadığı, Maliye Bakanlığı yoklama fişinden merkezi Altay Mahallesi Tınaztepe Sokak No: Turgutlu adresinde faaliyet göstermek üzere davalı şirket tarafından 15/12/2009 tarihinden itibaren merkez işyerine bağlı olarak rehabilitasyon merkezi üzerine şube açıldığının tespit edildiği, Turgutlu Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün yazısından Ticaret Sicil Müdürlüğü kayıtlarında Özel Çözüm Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi unvanlı herhangi bir işyeri kaydının bulunmadığı,

Manisa Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğü yazısından davalı şirketin şube açılışını yaptığı adreste 01/01/2010 tarihi itibari ile rehabilitasyon merkezinin faaliyet başladığı ve söz konusu işyerinde ilk kez 26/02/2010 tarihinde sigortalı işçi çalıştırılmaya başlandığının anlaşıldığı, hizmet süresi ile ilgili ispat yükü üzerine düşen tarafın bu konudaki iddiasını M.K.

Md. 6 gereğince ispata zorunlu olup, bu konudaki iddiasını resmi kayıt niteliğinde bulunan SGK kayıtları ile ispatlayamadığı, fiili çalışma tanık anlatımları ile de ispatlayabilir ise de; dosyadaki tanık anlatımlarından davacının davalı işyerinde iddia edildiği tarihler arasında bir hizmet akdine bağlı olarak çalıştığına dair kesin ve hesaplamaya elverişli bir sonuca ulaşılamadığı gibi davacının iddia ettiği tarihler arasında davalı işyerinde bir hizmet akdine bağlı olarak çalıştığına dair herhangi bir yazılı delil bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz: Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. E) Gerekçe: Taraflar arasında iş aktinin bulunup bulunmadığı ve davacı işçinin çalıştığı süre konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yerel Mahkemece yapılan yargılama sonunda çalışma olgusunun ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı şahidi A.. T.. 'un "davalıya ait rehabilitasyon merkezi olarak çalışacak binanın asansörünü yaparken davacıyı da orada tanıdığını, davacının eşinin servis arabasında şoförlük ettiğini, kendisinin de öğrencilerin başında bulunup, ev ev öğrenci toplayıp, öğrenci dağıtım işini yaptığı", davacı şahidi M..

T..'in "davacının eşi ile Ağrı'lı hemşeri olduklarını, davacının eşinden duyduğu kadarıyla 2009 Yılının Ramazan ayında davalı işyerinde işe başladığını, yaklaşık 3 ay orada çalıştığını, davacıyı bir sefer eşi ile birlikte araçta öğrenciler de olduğu halde gördüğünü, öğrencilerin rahatsız olduğunu, davacıya bu öğrencilerle nasıl ilgilendiğini sorduğunda kendisine davacının "meslek sırrı" şeklinde cevap verdiğini, davacının eşinden duyduğu kadarıyla davacı ve eşinin mahalleleri gezerek özürlü çocukları tespit edip okula kayıtlarının yapılması için yardımcı olduklarını,

davacıya ücretlerinin geç ödenmesi sebebiyle davalı işverenin ortağı veya temsilcisi olduğunu tahmin ettiği A.. isminde bir kişinin en az 3 sefer davacının eşi ile görüşmek için derneğin lokaline geldiğini, konuşulanlara kendisinin de kulak misarifi olduğunu, ücretlerinin geç ödendiği yönünde davacının eşinin şikayetlerini bildirdiğini, A..'nin de ücretlerin ödeneceği yönünde vaatte bulunduğunu 3 gün sonra 5 gün sonra ödeyeceğini söylediğini, davacının Cumartesi Pazar davalı şirketin aracını kullandığına şahit olduğunu ", davacı şahidi T..

K..'nun "davacının 3 ay süreyle davalı işyerinde çalıştığını, davacının hatırladığı kadarıyla 2009 Yılının Ramazan ayında işe girdiğini, şahit kendisinin Atatürk Mahallesinde Moplum Merkezi inşaatını yaptığını, davacı ve eşinin işe başladıktan sonra kendisinin yanına uğrayıp, davalı işyerinde çalışmaya başladıklarını söylediklerini, kendisinin de bu şekilde haberi olduğunu, daha sonra çalıştıkları süre içerisinde mahallede evleri gezerek özürlü çocukları tespit edip davalı okula kaydının yapılması için eşiyle birlikte çalıştıklarını bizzat gördüğünü, ücretlerin ödenmemesi sebebiyle davacı ve eşinin sıkıntıya girdiğini,

kendisinin davalı temsilcisi M..

Ö.. ile bu hususta görüştüğünü, M..'un kendisine davacı ve eşi için toplam 1000 TL ödemede bulunduğunu ancak davacı ve eşinden verim alamadığını belirttiğini, kendisinin de M..'a okul açıldıktan sonra kazancının olacağını, böyle küçük paralarla kar elde edemeyeceğini söyleyerek davacının ve eşinin maaşını ödemesini tavsiye ettiğini" açıklamaları karşısında, yerel Mahkeme'nin çalışma olgusunun ispatlanamadığına ilişkin kabulü dosya kapsamına uygun değildir.

Yukarda özetlenen şahit anlatımlarından davacının iddia ettiği çalışma döneminde davalı işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının kanıtlanan çalışma süresine göre, ilgili yerlerden emsal ücret araştırması yapılarak, çalışma saatleri hakkında gerekirse şahitler yeniden dinlenerek belirlenmek sureti ile, davacı ve eşinin kolluk ifadelerindeki "işyerinden alacağımızı alamadığımızdan işten ayrıldık" şeklindeki anlatımı dikkate alınarak, ihbar tazminatı talebi dışında varsa işçilik alacaklarının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.