Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/23071 K.2014/26836

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davalının 31/1/2009 tarihinde davacıyı 3 ay zorunlu ücretsiz izne çıkarıldığını, davacıya izin dönüşü işe alınacağının vaad edildiğini, ancak davacının işe geri alınmadığını, davacıya izne çıkarılırken kendisine işverence ücretsiz izin dönüşü işe başlatılmak koşulu ve vaadi ile ve davacının hulus ve saffetinden istifade ile, iradesi hile ile fesade uğratılarak belge imzalatıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, mahkemenin yetkisiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile yıllık izin ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, dosyadaki fesih bildiriminde, "G.. K.. Demir Nakl. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti." ünvanı kullanılarak davacının işine 31/01/2009 tarihinde son verileceği, 1095,33 TL. net kıdem tazminatı, 786,95 TL. net ihbar tazminatı hakkı olduğu belirtilmiş, bu miktarların toplamı olan 1882,28 TL.'nın tediye makbuzunda ödendiği gösterilmiş olup, her 2 belgede de davacıya atfen imza vardır. Tediye makbuzundaki antet "G.. Otomotiv İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti." dir.

Her ne kadar dava dilekçesinde "G.. Kömürcülük Tic. Ltd. Şti." davalı olarak belirtilmişse de, davacının hizmet dökümünde işveren, tediye makbuzunda anteti olan "G.. Otomotiv İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti."dir. Davacı vekili "davalı ile tediye makbuzundaki şirketin aynı tüzel kişilik olmaması, ödeyenin sıfatının ve imzasının olmaması nedeniyle makbuzun naylon belge olduğu, muhasebeleştirme ve ödeme şartlarına uyulmadığı"itirazlarında bulunmuştur.

Davacı vekiline bu itirazları detaylıca açıklattırılıp, yukarda adı geçen belgeler ve şirketler ile neden söz konusu belgelerin belirtilen şirketler tarafından düzenlendiği, davacının hizmet dökümünde neden bahsedilen şirketin işveren olarak yer aldığı her iki tarafa detaylıca sorulup açıklattırılarak,

belirtilen şirketler arasındaki bağlantının organik bağ, birlikte istihdam, devir, ünvan değişikliği ve benzeri bir ilişki olup olmadığı Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan bu işyerlerinin ortaklarına, işyeri adreslerine, temsile yetkili kişilerine, iştigal konularına ilişkin belgelerin, çalışanlarını dönem dönem gösteren belgelerin ve yine bu şirketler arasındaki bağlantı şeklini gösteren sair belgelerin, ayrıca, Ticaret Sicili Memurluğu'ndan aynı konulara ilişkin belgelerin celbi ile bu şirketler arasında bağlantının organik bağ, birlikte istihdam, devir, ünvan değişikliği ve benzeri bir ilişki olup olmadığı tespit edilerek,

ihbar tazminatı ve kıdem tazminatı ödendiğinde yatırılması gereken vergilerin ve benzeri mali yükümlülüklerin ilgili kurumlara yatırılıp yatırılmadığı gibi sübuta dair konular araştırılıp tartışılmadan ve gerekçeli kararda tediye makbuzuna neden değer verilmediği açıklanmadan, tüm bunların yanısıra, davacı vekilinin iddiaları doğrultusunda imza incelemesi yapılmadan karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, yukardaki inceleme ve araştırmaları yaparak gerekirse yeniden ehil bilirkişiden denetime elverişli ve detaylı bilirkişi raporu alarak, söz konusu tediye makbuzundaki meblağın, davacının hesaplanan alacağından mahsubunun gerekip gerekmediğini değerlendirmek ve varılan neticenin gerekçesini karar yerinde açıklamaktır.

Tediye belgesi değerlendirilirken, şahit beyanlarından da anlaşıldığı üzere davacının okur-yazar olmadığı hususu da dikkate alınmalıdır.

3- Yukardaki açıklamalar doğrultusunda ve davalı vekilinin yargılama sırasında husumet itirazında bulunduğu da gözetilerek, gerçek işverenin net bir şekilde tespit edilmesi ve eğer gerekirse davacının, husumetin yanlış tevcihi nedeni ile husumeti doğru hasma yöneltmesi sağlanarak sonuca gidilmelidir.

4- Tazminata esas ücretin tespitinde asgari geçim indiriminin giydirilmiş brüt ücrete dahil edilmesi de hatalıdır.