Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/31954 K.2014/29769

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan İ.. M.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, İstanbul Su Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü (İSKİ) Küçük Çekmece sorumluluk alanı içinde su, yağmur suyu kanal yapım, bakım ve rehabilitasyon işinde kesintisiz çalıştığını, İSKİ tarafından yüklenici davalı Ç.. A.. ve bu davalının resmi taşeronu olarak görülen davalı Ş.. İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'ye iş verilmiş gibi görünse de taraflar arasındaki sözleşme bedeline KDV'nin dahil edilmemesi ve davalı İSKİ tarafından ödenmesinin kararlaştırılmasının ihalenin işveren kamu kuruluşu olarak yeni işçi istihdamını muvazaalı yoldan sağlamaya yönelik bir işlem olduğunu iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız şekilde 31.12.2008 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, izin, fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İ.. M.. vekili; Davalı Ç.. İnş. ile İSKİ arasında 20.03.2006 tarihinde sözleşme yapıldığını ve işin tesliminin 01.04.2006 tarihinde gerçekleştiğini, davalı İSKİ'nin işveren konumunda olmadığını, işin sahibi konumunda olduğundan davalı İSKİ'ye yöneltilebilecek husumet olmadığını, İSKİ'nin ihale makamı sıfatına haiz olduğunu, anahtar teslimi sureti ile işin teslimi halinde sorumluluğun söz konusu olmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Ş.. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. vekili su, yağmur suyu kanal yapım, bakım ve rehabilitasyon işlerini yapmak üzere Ç.. A.Ş. ile taşeronluk sözleşmesi imzaladığını, işin yapılmasında herhangi bir işçi istihdam edilmediğini, işin sözleşmeye uygun yapılıp yapılmaması konusunda denetim yaptıklarını, davalı Ç...Ltd. Şti. ile aralarında asıl-işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, davalı Ç.. Ltd. Şti.'ne işin anahtar teslimi sureti ile devredildiğini, Ç.. Ltd. Şti. ile Ş..İnş. San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki sözleşmenin davacının iş sözleşmesinin feshedilmesinden önce 01.02.2008 tarihinde sona erdiğini işçilik alacaklarından sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Ç.. İnşaat ve davalı Ç.. İnşaat cevap dilekçesi sunmamıştır.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir, alacaklardan davalı İSKİ ve davalı Ç.. inşaat müteselsilen sorumlu tutularak diğer davalılar yönünden husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ile davalı İ.. M.. vekilleri temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının sebepleri belirtilmeyen tüm, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki işçilik alacaklarından davalıların hepsinin sorumlu olup olmadıkları noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı İSKİ Küçükçekmece sorumluluk alanı içinde su, yağmur suyu kanal yapım, bakım ve rehabilitasyon işinde davacı işçi olarak çalıştığını 31.12.2008 tarihinde iş sözleşmesinin feshedilmesi sebebi ile bir kısım işçilik alacaklarını talep ettiğini beyan etmiştir.

Dairemizce incelenen 2012/15275 esas, 2013/4335 karar sayılı dosya emsal teşkil ettiğinden SGK işe giriş bildirgesinde, işveren olarak Ç.. İnşaatın bildirildiği işçi ödemelerinin davalı Ş.. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından Ç.. İnşaat adına ödendiği anlaşılmaktadır. Davaya konu iş kapsamında olağan bakım ve onarım çalışmalarının yürütüldüğü, bu işin İSKİ'nin iş organizasyonunun ayrılmaz bir parçasını oluşturması sebebiyle İSKİ'nin devreden işveren olarak söz konusu işi Ç..

İnş. A.Ş.'ye devrettiği davacının SGK bildiriminin Ç.. İnşaat tarafından yapıldığı buna karşılık aylık ücretlerin Ş.. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından ödendiği belirtilmiştir. İSKİ yazılarında Ç.. İnşaattan taşeron, Ş.. İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'den resmi alt taşeron olarak bahsedilmiştir. Diğer yandan Ş..İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ile Ç..İnşaat ilişkisinde ücretlerin doğrudan Ş.. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından ödenmesi ve Ç.. Ltd.

Şti.'nden "bordro işveren" olarak bahsedilmesi aralarında muvazaalı bir ilişki bulunduğunu, işi üstlenen Ç..İnşaatın zincirleme devirler ile asıl işveren-alt işveren ilişkisinden doğan müteselsil sorumluluğu bertaraf etme amacı taşıdığını, Ş.. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ve Ç.. İnşaata fiili bir işyeri devrinin olmadığını, göstermektedir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesindeki esaslara aykırı bu ilişkiler neticesinde davacı başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi (Ç..

İnşaat) ise de, alt işveren olarak gösterilen davalı şirketlerin işçilik alacaklarından hiçbir sorumluluğunun bulunmadığı sonucuna varılması doğru olmaz. Belirtilen sebeple davalıların işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gözetilmeden Ç.. İ.. ve Şura İnş. San. Tic. Ltd. Şti. yönünden mahkemece davanın reddine karar verilmesi bozma sebebidir.