Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/32753 K.2014/26767

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem tazminatı, bakiye süre ücreti , manevi tazminat ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece , toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara , toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Dosyanın içeriğinde davacının namevi tazminat talebi hakkında mahkemece bir karar verilmediği , karar gerekçesinde açıkça olmasa da manevi tazminat iddiasına ilişkin olarak bir gerekçe oluşturulduğu ancak açık bir hüküm kurulmadığı, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine denilerek karar verildiği görülmüştür.

HMK 297/2. maddesi uyarınca mahkeme kararları açık , şüpheden uzak ve tereddüte yer vermeyecek şekilde olmalıdır. Mahkeme kararındaki “davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine” hükmü , hüküm altına alınan kalemlerdeki fazla taleplerin reddi sonucunu doğuracak niteliktedir. Bu nedenle mahkemece , sübut bulmadığı gerekçelendirilen manevi tazminat talebine yönelik açık bir hüküm kurulmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: