Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/34827 K.2014/27658

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, iş aktinin davalı tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yemek sosyal yardımı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının işine ilişkin bazı eksiklerinin tespiti üzerine davacının işyerini terkettiğini, sonrasında işe gelmediğini, iş aktinin bu nedenle davalıca haklı feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, iş aktinin davalıca, davacının devamsızlığı nedeni ile haklı feshedildiği gerekçesi ile kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine, diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, Bölge Çalışma Müdürlüğü evrakı ekindeki davalı şahidi S..'ün beyanında "09/08/2010 tarihinde davacının işten ayrıldığı gün izinli idim" yönündeki beyanında, hem davacının işten ayrıldığı tarihin yanlış belirtildiği, hem de şahidin izinli olduğunu beyan ettiği 09/08/2010 günü için tutulan devamsızlık tutanağında imzası bulunduğu, Bölge Çalışma Müdürlüğü evrakı ekindeki 07/08/2010 tarihli tutanakta davalı şahidi M.. haricinde şirket çalışanı M..

T.. adı ile imza bulunmasına rağmen, davalı şahidi M..'ın duruşmadaki beyanında, o gün iş yerinde sadece davacı ile kendisinin olduğu yönündeki çelişik beyanı, davalı şahidi M..'ın imzası olan tutanaktaki davacının "kendi bordrosuna fazla mesai yazmayacağı, yazsa da imzalamayacağı" konuşmasından duruşmada hiç bahsetmemesi şeklindeki çelişkisi,

yine davalı şahitlerinin beyanlarında davacının "müdür veya sorumlu şahıs olarak herhangi bir pozisyonu yoktu" yönündeki ifadelerine rağmen Bölge Çalışma Müdürlüğü evrakı ekindeki davalının fesih yazısında davacının "son dönemlerde muhasebe ve personel işleri ön yöneticilik görevi" olduğunun belirtilmesi şeklindeki çelişki, davalı vekilinin cevap dilekçesinde davacının B.. isimli amiri ile yaptığı telefon konuşması sırasında söylediği savunulan sözler ile davalının fesih yazısında aynı görüşme sırasında davacının söylediği ileri sürülen sözlerin farklılığı,

yine davalı vekilinin cevap dilekçesinde davacının işyerini terkettikten sonra telefonlara dönüş yapmadığının belirtilmesine rağmen davalının fesih yazısında davacının muhasebe müdürü tarafından işe gelmesi hakkındaki aramalarda şirkette çalışmasının bittiğini, gelmeyeceğini bir ara hesabı almaya geleceğini söylediğinin ileri sürülmesi gibi çelişkiler nedeni ile davalının fesih konusunda tutarlı bir savunma yapamadığı ve davalı işverenlikçe feshin ispatlanamadığı, bu nedenle davacıya kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ödenmesi gerektiği anlaşılmasına rağmen, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi hatalıdır.

3- Davacının kıdemi, işi, şahit beyanları, emsal araştırması ve tüm dosya kapsamına göre ücretinin aylık net 1500 TL. olduğunun anlaşılması karşısında ücretin yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4- Fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti açısından, davacı şahidinin işten ayrıldığı için hakkında bilgisi olmayan Mart 2010 ve devamı çalışma dönemi için davalı şahidinin "İşyerinde haftaiçi 09,00-18,00 arası, cumartesi günleri ise bir hafta çalışıyoruz, birhatfa çalışmıyoruz, çalıştığımız zamanlarda saat 09,00-18,00 arası çalışıyoruz, bir veya iki ayda birkez çalışma saatlerimizin birer saat uzadığı zamanlar oluyor, genel tatil günlerinde ,milli ve dini bayramlarda çalışmıyoruz " beyanına göre hesaplama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

5- Yıllık izin ücreti açısından, dava dilekçesinde davacının her yıl 8 iş günü yıllık izin kullandığının belirtilmesine göre, hüküm altına alınması gereken yıllık izin ücreti süresinin 18 gün olduğu gözetilmeksizin 19 gün karşılığı (1 gün fazla) yıllık izin ücretine hükmedilmesi hatalıdır.