Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/38745 K.2014/30739

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 1992 yılında Ç.. Malları Koruma Başkanlığında bekçi olarak çalışmaya başladığını, işyerinin 13.08.2010 tarihinde tasfiye edilerek tüm aktif ve pasifleri ile birlikte davalı K..

B..na devredildiğini, 2010 yılı Şubat ayından devir tarihine kadar düzenli maaş alamadığını, 2010 yılı Haziran ayından itibaren de sigorta primlerinin yatırılmadığını, çalışma süresince pazar ve resmi tatil günler de dahil olmak üzere sabah 08:00 den akşam geç saatlere kadar çalıştığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile 2160,00TL maaş, 100,00TL ihbar tazminatı, 100,00TL kıdem tazminatı , 100,00TL yıllık ücretli izin, 100,00TL fazla çalışma alacağı, 100,00TL ulusal bayram ve genet tatil çalışma alacağı, 100,00TL hafta tatili ücret alacağı,

100,00TL ikramiye ve 100,00TL yakacak yardımı alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacıda dahil olmak üzere tasfiye edilen kurumda çalışan bütün bekçilere işe başlamaları için ihtar gönderildiğini davacının gönderilen ihtara rağmen işe başlamadığını, fazla çalışmasının olmadığını, bütün taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davacı tanıklarından A.. Y..'ın aynı sebeple işten çıkartılmış olması ve işverene karşı dava açmış olması ayrıca diğer tanık M.. T..'ın da aynı sebeple işten çıkartılmış olması nedeniyle bu tanıkların beyanlarına itibar edilemeyeceği gerekçe gösterilerek davacının fazla çalışma , ulusal bayram , hafta tatili alacakları reddedilmiştir.

Davalı işveren aleyhine açılan, davacı ile aynı işi yapan işçilerin açtıkları emsal dosyalarda da aynı tanıklar dinlenmiş ve fazla çalışma ile ulusal bayram genel tatil ücretleri kabul edilerek 22.HD 2013/ 4913, 1667, 16678 ve 19542 E lı ilamları ile onanmıştır. Ayrıca tanık M.. T.. ın işveren aleyhine açılmış bir davası da mevcut değildir. Hal böyle olunca emsal dosyalar ve tanık beyanları bir değerlendirmeye tabi tutularak davacının fazla çalışma ve genel tatil alacakları hüküm altına alınmalıdır.

F) Sonuç: