Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/3926 K.2014/8495

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalının sonradan devr aldığı özel lisede 03/10/2006-03/10/2007 tarihlerini kapsayan belirli süreli sözleşme ile öğretmen olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde 01/07/2007 tarihinde fesh edildiğini, çalıştığı süre boyunca maaşlarına karşılık sadece 1750,00 TL aldığını ileri sürerek, ücret, ek ders ücreti, bakiye süre ücreti, ücretlerin zamanında ödenmemesinden doğan günlük %1 fazlası alacak ve cezai şarttan kaynaklanan tazminatın tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalıştığını iddia ettiği tarihler arasında davalı şirketin kurulmadığını, davalı şirketin çok ortaklı bir şirket olarak 2007/Nisan ayında kurulduğunu, özel okul işletmesi sebebiyle 01.09.2007 tarihinde ticari faaliyete başladığını, davalı şirketin hiçbir şirket yada kişiye ait işyerini devr almadığını ve anlaşma yapmadığını, dolayısıyla davacının işçilik hak ve alacaklarının davalı şirkete devrinin söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı şirketin ve iş yerinin dava dışı Hüseyin Emanet tarafından davalıya devr edildiği, davacının 26/6/2007 tarihinde iş yerinin devrinden sonra bir süre çalıştığı ve davalı şirket tarafından 1/7/2007 tarihinde çıkışının verildiği, bu şekilde devir sonrası akdin davalı şirket tarafından feshedilmiş olması nedeni ile 4857 sayılı Yasanın 6 maddesi uyarınca tüm işçilik alacaklarından davalı şirketin sorumlu olacağı, hizmet sözleşmesinde haksız fesih halinde 3000,00 TL cezai şartın öngörüldüğü,

akdin haklı nedenle fesh edildiği tespit edilemediğinden davacının söz konusu cezai şart tazminatına hak kazandığı, bunun dışında ücret, bakiye süre ve sözleşmeye göre günlük %1 fazla alacağa da hak kazanıldığı, gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Çalışmanın ispatı işçiye, ücretin ödendiğinin ispatı ise işverene ait olup davacının davalı işveren nezdinde 9 ay görev yaptığı tartışmasızdır.

Davacı çalışma karşılığı olan ücretinden sadece 1750,00 TL aldığını beyan ederek ödenmeyen ücret alacağını talep etmiştir. İspat yükü üzerinde olan işveren 9 aylık ücretinin tamamının ödendiğini kanıtlayamadığından davacının çalıştığı tüm süre için alması gereken ücreti hesaplanıp, ödendiği kabul edilen 1750,00 TL nin brütü belirlenerek bu miktarın mahsubu ile kalan miktarın hüküm altına alınması gerekirken bilirkişinin yerinde olmayan gerekçe ile 5 aylık ücret alacağını hesaplaması ve bu rapora itibar edilmesi hatalıdır.

3- Davacının çalışılmayan 2 aylık ücret alacağından BK'nın 325. maddesine göre tasarruf edebileceği miktar nedeni ile makul bir indirim yapılmaması da isabetsizdir.

4- Ödenmeyen ücret nedeniyle hesaplanan cezai şart niteliğindeki %1 fazladan B.K.nun 161/ son ve 44 maddesi uyarınca takdiri indirim yapılmaması hatalıdır.

F) Sonuç: