Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/6008 K.2014/11369

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalıya ait işyerinde 14/11/2008 tarihinde bir yıllık hizmet sözleşmesi ile çalışmaya devam ederken iş akdinin davalı şirketçe haksız ve hukuka aykırı olarak 23/03/2009 tarihinde feshedildiğini iddia ederek, fazla çalışma ücreti ile belirli süreli iş akdinin süresinden önce fesih nedeni ile ödenmesi gereken geri kalan aylara ilişkin bakiye ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının disiplinsiz ve verimsiz çalışması sonucu kendisi ile görüşüldüğünü, varılan mutabakat sonucunda davacının iş akdinin sona erdirildiğini, bunun sonucunda davacıya 1.680,00 TL ihbar tazminatı, 23 günlük ücret karşılığı 2.491,00 TL ve 49,95 TL asgari geçim indiriminin banka kanalıyla ödendiğini, davacının, davalı şirketi tüm alacakları yönünden ibra ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, sözleşme içeriğinden işin niteliği gereğince süreli yapılmasını gerektirecek bir özelliğe sahip olmadığı, süreli hizmet sözleşmesinin işçi aleyhine sonuçlar doğurması gözönüne alınarak, taraflar arasında belirsiz süreli hizmet akdi olduğunun kabulü ile bakiye süre ücreti talebinin reddine karar verilmiş, fazla çalışma ücreti istemi ise hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma ücretinde yapılan takdiri indirim noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, fazla çalışmanın kayıtlara göre belirlenmesine rağmen takdiri indirim yapılması hatalıdır.

F) Sonuç: