Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2012/6682 K.2014/11755

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, Ç.. adlı bir şirketin davalı ile alacak borç ilişkisinden dolayı davacı-davalı konumunda olduğunu, bu firmanın durumu ile ilgili olarak davacının 29/6/2010 tarihinde savunmasının alındığını, 13/7/2010 tarihinde Genel Müdür Yardımcısı E..S..'nın davacıyı odasına çağırdığını, 13/7/2010 günlü ve 1849 sayılı kişiye özel yazıyı davacıya vererek "bu yazıyı oku, hemen savunmanı yaz ve bana ver" dediğini, davacının aynı gün savunmasını yazdığını, aynı gün içinde Ertan'ın davacıyı gene odasına çağırdığını, bu defa Genel Müdür H..Ş..'ın da odada olduğunu, davacıya Ç.. şirketi ve Ş..

Ç.. adlı kişi ile ilgili yeniden bazı sorular sorulduğunu, davacının bu konuyla ilgili müfettişlere gerekli açıklamayı yaptığını, ekleyecek bir şeyi olmadığını belirttiğini, bunun üzerine "sen bizim yerimizde olsan ne yapardın" diye sorduklarını, davacının "takdiri size bırakıyorum" şeklinde yanıtladığını, "senle ilgili yaşananlar eşinin işini de etkileyecek, tüm bildiklerini anlat aksi takdirde o da işten çıkartılacak" dediklerini, bunun üzerine davacının eşinin bir şeyden haberdar olmadığını söyleyerek onla ilgili işlem yapılmamasını, istedikleri şekilde davranmaya hazır olduğunu ifade ettiğini,

adı geçenlerin davacıya ertesi güne dek düşünmesini, kendilerine Ç.. şirketi ile ilgili bildiklerini anlatması durumunda eşinin durumunu gözden geçirebileceklerini ama gene de hiç bir şeyden haberdar olmadığına inanmadıklarını söylediklerini, aynı gün akşam davacıya ikmal müdürü İ..

B..'in ulaşarak işten çıkarılacağını, aynı tehlikenin eşi için de geçerli olduğunu söylediğini, gerçekten de o güne dek eşinin bir şeyden haberdar olmadığını, davacının 14/7/2010 tarihinde işyerine gelince bilgisayarının kitli olduğunu gördüğünü, akabinde İlker'in davacıyı hiç bir şeyle alakadar olmaması için tlimatlandırdığını, öğleye dek şirket terasında beklemesinin istendiğini, , öğleden sonra Ertan'ın davacıyı odasına çağırdığını, diğer Genel Müdür Yardımcısı A..T..'nun da odada olduğunu gören davacıya Ertan'ın söyleyecek bir şeyi olup olmadığını sorduğunu, davacının olmadığını belirtmesi üzerine davacıya A4 boş kağıt verdiğini,

istifa dilekçesi yazmasını istediğini, istifa ederse kullanmadığı izinleri karşılığında 7818,87 TL. vereceklerini belirttiğini, oysa davacıya 1737,18 TL. ödeme yapıldığını, davacının eşinin zarar görmemesi için kendisine deneni yaptığını, ilişiğini kesmek için insan kaynaklarına gittiğinde 15/7/2010 tarihli 1891 sayılı yazıyı imzalamasının istendiğini, davacının da imzladığını, davalı yetkililerinin davacıya yüklenebildikleri kadar yüklendilerini, özellikle eşi üstünde üstelediklerini, tüm imkanlarını kullandıklarını, davacıyı özellikle eşini işten çıkarmakla tehdit ettiklerini,

nihayetinde davacının kendisi ile çalışılmayacağın anlayarak en azından eşine zarar gelmemesi için kendisinden isteneni yapmaya razı olduğunu, davacının davalıyı zarara uğratacak hiç bir şey yapmadığını, sonrasında yıllık izin parasının da tam ödenmediğini, eşinin de işten çıkarıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davalının sermayesinin tamamı Hazine'ye ait Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı'nın akaryakıt sektöründe faaliyet gösteren bir alt şirketi olduğunu, davacının müvekkili şirkette kıdemli uzman olarak çalıştığını, istifa ederek işten ayrıldığını, toplam 72 gün yıllık izin, 2 saat fazla mesaisi olduğunu, davalıdan alacağı net 7783,14 TL. olup bu alacağından davalıya olan ihbar tazminatı borcunu davalının mahsup ettiğini, net 1737,18 TL.'nın davacıya ödendiğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının 14/07/2010 tarihinde davalı işyerinde verdiği dilekçe ile istifa ederek işten ayrıldığı, dinlenen davacı ve davalı tanıkların ortak beyanlarında davacının kendisinin istifa ettiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığı, davacının hak etmiş olduğu 72 günlük iznini kullandığı veya ücretinin ödendiği davalı tarafca ispatlanamadığından bilirkişinin belirlemiş olduğu miktar kadar alacağının olduğu gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine ve yıllık izin ücreti talebinin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, tarafların ortak şahidi İ.. B..'in "yaptığı yardım ve faaliyetden dolayı şirketin herhangi bir zararı yok bizim elemanımız olması nedeni ile piyasada ticari itibarımızın zedelendiğini düşünüyoruz ... sözlü olarak davacıya biz senle çalışmak istemiyoruz senin yaptıklarından muhtemelen eşinin haberi vardır, eşinin de haberi vardı ki eşinle de çalışmak istemiyoruz.

Davacı ayrıldıktan sonra eşi de işten çıkartıldı, ayrıca belki davacı istifa etmeseydi şirket işten çıkartacaktı bu şirketin yönetiminin insiyatifine bağlı" şeklindeki ifadesinden, davalı şahidi E..B..'un "yönetiminde başka yaşanan olaylar beraberinde davacıyı istifaya zorlamış olduklarını ben sonradan hem davacıdan hem de yönetimden öğrendim" şeklindeki beyanı, davacının işi, eğitimi, kıdemi, ve kıdemine nazaran bir neden yokken istifa etmesinin hayatın olağan akışına aykırı oluşu, davacının eşinin de davacının ardından işten çıkarılması,

tarafların beyanları, davalının, davacının iş hayatına uymayan davranışları nedeni ile davalı tarafından iş aktinin haklı feshedildiği yönünde savunmasının olmaması, dosyada mevcut davalının davacıya yönelik savunma talepleri ve tüm dosya kapsamından, davacının aslında istifa dilekçesi imzalamak yönünde bir iradesi olmadığı, davacının iş aktine her hal ve şartta son verileceğini anladığı, ancak, kendisi istifa ederse belki aynı işyerinde çalışmakta olan eşinin durumdan zarar görmeyeceği umudu ile kendisinden isteneni yaparak istifa dilekçesi verdiği,

istifa dilekçesini irade fesadı altında verdiğinin açıklanan sebepler ile ve tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesinden anlaşıldığı, buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulünün gerektiği gözetilmeksizin bu taleplerinin reddine karar verilmesi hatalıdır.