Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/15973 K.2015/11760

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti: Davacı vekili, davalı tarafından iş aktinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve mobbingden kaynaklanan manevi tazminat alacaklarını istemiştir. B)Davalı cevabının özeti: Davalı vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının performans değerlendirmelerinde yöneticisi tarafından olumlu ifadelerde bulunulduğu, çalışmalarının teşvik edildiği, olumsuz herhangi bir ifade bulunmadığı, tüm dosya kapsamı ile tanık beyanları ile işyeri kayıt ve belgeleri birlikte değerlendirildiğinde; davacının işverene gönderdiği ihtarnamedeki iddialarını ve kişilik haklarının ihlal edildiğini, sistematik, sürekli ve kasıtlı olarak mobbing uygulandığını ispat edemediği, asılsız ithamlarına devam etmesi nedeni ile işverenin davacıya olan güveninin sarsıldığı,

bu sebeple iş aktinin işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği, kıdem ve ihbar tazminatı ile manevi tazminat talep edemeyeceği, kullandırıldığı veya karşılığının ödendiği ispat edilemediğinden 7 gün yıllık izin alacağı olduğu kanaatine varıldığı gerekçesi ile yıllık izin ücreti haricindeki taleplerin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davacı işçinin 31/03/2010 tarihli, işverene gönderdiği “servislerin kaldırıldığı, mevcut işçi sayısında azaltıma ve yeni işçi alımına gidileceği hususunun işçilere hitaben vurgulandığı, önceki çalışma şekline nazaran her gün daha az ve her gün işyerine gelinen bir çalışma sistemi getirildiği, alışılmışın dışında yapılan performans değerlendirmeleri getirildiği, işçilere farklı muamele yapıldığı, işçiler üzerinde korku, panik ve psikolojik baskı oluşturulmaya çalışıldığı” gibi iddiaları içeren ihtarnamesi ile bazı isteklerde bulunmuş ve işveren uygulamalarını eleştirmiştir.

Davalı işveren, bu ihtarname üzerine işçinin gerçek dışı isnadlarda bulunduğu gerekçesi ile iş sözleşmesini, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-b maddesi gereğince feshetmiştir.4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-b maddesi “b) İşçinin, işveren yahut bunların aile üyelerinden birinin şeref ve namusuna dokunacak sözler sarfetmesi veya davranışlarda bulunması, yahut işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnadlarda bulunması.” kapsamındaki fiilleri işveren açısından haklı fesih nedeni saymıştır. Davacının ihtarnamesi ise, hak arama niteliğinde olup, işveren uygulamalarına yönelik eleştri niteliğindedir. Bu ihtarnamenin içeriğini isnad olarak değerlendirme olanağı bulunmamaktadır. Davalı işveren haklı fesih nedenini kanıtlayamamıştır.

Diğer yandan, davacının mobbing iddiasını kanıtlayamaması feshin haklı nedene dayandığını göstermez.

Açıklanan nedenlerle kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü yerine reddi hatalıdır.