Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/1662 K.2014/34416

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18.11.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar adına Avukat A.. Y.. ile karşı taraf adına Avukat A.. H..geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılara ait işyerinde 01.01.1999-25.05.2011 tarihleri arasında işyeri hekimi olarak çalıştığını, iş sözleşmesini ücretlerinin zamanında ödenmemesi ve tüm uyarılarına rağmen çalışma koşullarının düzeltilmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret ve yıllık ücretli izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının iş sözleşmesini feshettiği tarih itibariyle ödenmemiş ücret alacağı bulunmadığını, işyeri hekimi olarak kullandığı yerin koşullarına ilişkin bir şikayetinin bulunmadığını, yıllık izin ücretlerinin hesabına yatırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini feshetmekte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşverence çalışma koşullarının uygulanmaması nedenine dayalı olarak iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı olarak feshedilip feshedilmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 24 üncü maddesinde bendinde işçinin haklı fesih halleri düzenlenirken (II) bendinin (f) alt bendinde son cümle olarak “yahut çalışma şartları uygulanmazsa” şeklinde ifadeye yer verilerek, çalışma koşullarının uygulanmaması durumu işçinin haklı fesih nedenleri arasında yerini almıştır.

Anayasa, yasa, tüzük ve yönetmelikler, bireysel ya da toplu iş sözleşmeleri, işyeri personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklarla, işyeri uygulamalarının çalışma yaşamına etkileri sonucu her bir iş ilişkisinde çalışma koşulları meydana gelir. Çalışma koşullarını belirleyen kaynaklarda bu koşullar bazen emredici olarak düzenlenmiş olup, işçi aleyhine değişikliğe gidilmesi işçinin rızası ile dahi mümkün değildir.

Diğer hallerde çalışma koşullarında değişiklik yapılması 4857 sayılı Yasanın 22 nci maddesinde özel biçimde ele alınmıştır. Anılan hükme göre, işçi aleyhine yapılması düşünülen değişikliğin işçiye yazılı olarak bildirilmesi ve altı iş günü içinde işçinin yazılı kabulü ile uygulamaya konulması gerekir. Aksi halde değişiklik işçiyi bağlamaz (Yargıtay 9. HD. 26.5.2008 gün 2007/20517 E, 2008/12483 K.).

Somut olayda davacı iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi ve tüm ikazlarına rağmen işyeri hekimliği için gerekli olan çalışma koşullarının sağlanmaması nedeniyle feshetmiştir. Davacının iş sözleşmesini feshettiği 26.05.2011 tarihi itibariyle içinde bulunduğu Mayıs ayı dışında ödenmemiş ücret alacağı bulunmamaktadır.

Yine davacı işyeri hekimi olarak çalışma koşullarının tüm ikazlarına rağmen sağlamadığını ileri sürmüştür. Dosyada dinlenen tanık beyanlarına göre davacının işe başladığında kısa bir süre şirket binası içinde bulunan bir oda da görev yaptığı ardından da iş sözleşmesini feshettiği tarihe kadar işyeri hekimlik odası haline getirilen konteyneri kullandığı sabittir. Davacı 12 yılı aşan süre boyunca aynı çalışma koşulları altında çalışmıştır. İşverence davacının çalışma koşullarında aleyhe bir durum yaratılmamıştır. Davacı tarafından bu sebeple yapılan fesih haksızdır. Mahkemece davacının kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç: