KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2013/3970 E., 2014/40012 K.·Mahkemesi : Kastamonu İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Aralık 2014
- Tarihi
- 22/11/2012
- Numarası
- 2012/346-2012/353
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı işeven, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut olayda, ispat külfeti altında olan davacı işçi fazla mesai ve genel tatil ücret alacaklarını tanık anlatımlarına dayalı olarak kanıtlamıştır.
Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışmanın hesabında, davacı işçinin izinli ve raporlu olduğu dönemlerin ayrıca genel tatil ve hafta tatillerine rastlayan günlerin dışlanıp dışlanmadığı anlaşılamamıştır.
Belirtilen sebeplerle, yeniden denetime elverişli bir rapor alınarak davacının fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının belirlenmesi gerekirken denetime elverişli olmayan rapora itibar edilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2013/3970, K. 2014/40012, 24 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama