Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/8280 K.2014/6650

Davacı, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini savunarak kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsilini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, iş akdinin disiplin kurulu kararı ile haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacının vardiya düzenine itiraz etmesi üzerine idari işler ve personel müdürünün "piç" diyerek hakaret etmesinin, "bu şekilde çalışmak zorundasın, beğenmiyorsan çık git" ve "bunun hesabını kesip gönderin" şeklindeki sözlerinin yarattığı elem ve hiddet içinde davacının sevkiyat müdürüyle tartıştığı ve netleştirilemekle birlikte ona vurduğu ve odasını dağıttığı kanaatine varılmış;

işyerindeki en yetkili olan çalışanlarca yukarıda anılan tavrın sergilenmesi üzerine davacının feshe konu sataşmayı gerçekleştirdiği görüldüğünden ve davacının bu çalışanlar dışında başvurabileceği veya çözüm isteyebileceği başka yetkili/amir bulunmadığından, davacının işten çıkarma yaptırımına maruz bırakılmasının fesihte ölçülülük, tutarlılık ilkeleriyle bağdaşmadığı; bu haliyle davalı işverenin iş sözleşmesinin tazminata hak kazanmayacak şekilde sona erdiği yönünde üzerine düşen ispat külfetini yerine getiremediği,

feshin haklı nedene dayanmadığı ve davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin yerinde olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe:

Taraflar arasında gerçekleştirilen feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, dava dilekçesinde;26.7.1996 tarihinde davalı iş yerinde çalışmaya başladığını, normalde 1 hafta gündüz 1 hafta gece vardiyasında çalıştığını, ancak son dönemde gece vardiyasında çalışan bir işçinin kalp rahatsızlığı nedeni ile rapor alıp gündüz vardiyasında çalışmaya başlaması üzerine gece vardiyasına kaydırıldığını ve devamlı gece vardiyasında çalıştırılmak istendiğini, kendisinin de panik atak ve yüksek tansiyon hastası olması nedeni ile devamlı gece vardiyasında çalışmak istemediğini yetkili müdüre bildirdiğini, ancak yetkili müdürünün sinkaflı şekilde “odadan çık, gece vardiyasına geleceksin” dediğini,

ertesi sabah gündüz vardiyasına geldiğinde kendi makinesinde gündüze kaydırılan işçinin çalıştığını görünce beklemeye başladığını, idari işler müdürünün kendisini çağırarak “burada bizim borumuz öter, sen devamlı gece vardiyasına geleceksin” dediğini, buna rağmen kendisinin sıkıntısını izah edince idari işler müdürünün üzerine yürüdüğünü ve kendisine “piç” vs. küfürler ettiğini ve “çabuk bunun hesabını kesin” dediğini, bu olay sonrasında 13.08.2012 tarihinde yıllık izne ayırdıklarını ve izin süresi içinde 24.08.2012 tarihinde işten çıkarttıklarını iddia etmiştir.

Yine davacı el yazısı ile mahkemeye hitaben yazdığı tarihsiz dilekçesinde; müdürleri ile son konuşmasında vardiyasının değiştirilmesini istemesi üzerine tartışma çıktığını, personel müdürü İskender beyin “ya yazıldığın vardiyaya gelirsin ya da genel müdüre git” demesi üzerine kendisinin Levent beye gideceğini söylemesi üzerine İskender beyin kendisine hakaret ettiğini ve “Levent beye söyleyin gelince bunu görmek istemiyorum, çıkışını versin” dediğini, daha sonra hatırladığının kendisine su verildiği ve oturtmaya çalıştıkları olduğunu beyan etmiştir.

Davalı ise; davacının iddialarının doğru olmadığını, TİS 26. madde uyarınca devamlı gece vardiyasında çalıştırılmasının mümkün olmadığını, bu konuda davacının kullanabileceği şikayet mekanizmaları olduğunu, olay tarihi olan 13.08.2012 tarihinde davacının iş yerinde planlama müdürüne hakaret ettiğini ve saldırdığını ve bu sebeple iş akdinin haklı olarak feshedildiğini savunmuştur.

Mahkeme, davacı işçinin vardiya değişikliği nedeni ile yaşanan olayda idari ve personel müdürünün davacıya hakaret etmesi üzerine bu sözlerin yarattığı elem ve hiddet içinde sevkiyat müdürü ile tartıştığı ve ona vurduğu ve odasını dağıttığı kanatine varıldığını belirterek işyerindeki en yetkili olan çalışanlarca yukarıda anılan tavrın sergilenmesi üzerine davacının feshe konu sataşmayı gerçekleştirdiği ve davacının bu çalışanlar dışında başvurabileceği veya çözüm isteyebileceği başka yetkili/amir bulunmadığından, davacının işten çıkarma yaptırımına maruz bırakılmasının fesihte ölçülülük, tutarlılık ilkeleriyle bağdaşmadığı;

bu haliyle davalı işverenin iş sözleşmesinin tazminata hak kazanmayacak şekilde sona erdiği yönünde üzerine düşen ispat külfetini yerine getiremediği, feshin haklı nedene dayanmadığı ve davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin yerinde olduğu gerekçesi ile davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Dosya içeriğine göre olay tarihi 13.08.2012'dir. Olayın çıkma nedeni, başka bir işçinin yıllık izne ayrılması nedeni ile davacının vardiyasında değişiklik yapılmasıdır. Yine olay sırasında darp edilen ve aynı zamanda davalı tanığı olan Ö.. A.. planlama müdürü, davacıya hakaret eyleminde bulunduğıu mahkemece kabul edilen idari işler ve personel müdürü ise diğer davalı tanığı İ.. C..dur. 4857 sayılı İş Kanununun 25. maddesinin II. Fıkrasının d bendi uyarınca işçinin işverenin başka bir işçisine sataşması işverenin haklı fesih nedenidir.

Davacı işçinin, planlama müdürü olan ve yargılama aşamasında da tanık olarak dinlenen Ö.. A..'a karşı sataşma eylemini gerçekleştirdiği sabittir. Bu eylemin öncesinde yaşandığı ileri sürülen hakaret olayı ile adı geçen planlama müdürü Ö.. A..'ın ilgisinin bulunmadığı mevcut delillerden anlaşılmaktadır. Bu hususların hepsi mahkemenin de kabulündedir. Her ne kadar mahkemece idari ve personel müdürünün davacıya hakaret ettiği kabul edilmişse de bu kabul de sadece davacı iddiasına ve mahkemenin varsayımına dayanmaktadır. Bu konuda davacı tanıklarının görgüye dayalı bilgileri yoktur. Mahkemenin olayın idari bölümde meydana gelmesi ve diğer işçilerin duymalarının mümkün olmaması gibi bir gerekçe ile hakaret fiilini kabulü de doğru olmamıştır.

Yukarıdaki açıklamalar uyarınca davacının iş sözleşmesinin altı günlük hak düşürücü süre içinde, sendika temsilcilerinin katılımı ile disiplin kurulu tarafından oybirliği ile verilen fesih kararının haklı nitelikte olduğu gözetilerek davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar vermek gerekirken, mahkemece çelişkili ve hatalı gerekçe ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü hatalı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: