KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2013/9098 E., 2015/2385 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Ocak 2015
- Mahkemesi
- İŞ MAHKEMESİ
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, davacının iş aktinin davalı tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret ve fazla mesai ücreti alacaklarını istemiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile ücret ve fazla mesai ücreti taleplerinin kabulüne, diğer taleplerin ise redddine karar verilmiştir.
D)Temyiz:
Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E)Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut olayda, davacının hesaplanan fazla mesai ücreti alacağından yapılan %50 oranındaki indirim hakkın özünü etkileyecek nitelikte fazladır. Mahkemece, hakkın özüne dokunmayacak, makul miktarda takdiri indirime gidilmelidir.
3- Fazla mesai ücretinin net miktarının hesaplanmasında gelir vergisi ve damga vergisi yanında sigorta priminin ve işsizlik priminin de düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.
Diğer yandan, bilirkişi tarafından gelir vergisi ve damga vergisi düşülmesi sonucunda bilirkişi raporunda “net” olarak nitelendirilen 37761,57 TL. fazla mesai ücretinin hükümde “brüt” olarak nitelendirilmesi hatalıdır.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2013/9098, K. 2015/2385, 27 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama