Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/9526 K.2013/27937

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.02.2013 gün ve 2010/42638 Esas, 2013/5608 Karar sayılı kararı ile “İspat yükü davacıda olup, mahkemece HUMK’nun 355 vd. maddelerinde öngörülen resen yemin teklifiyle sonuca gidilmiş ise de, resen yaptırılan yeminin davalıya yöneltilmesi gerektiği gözetilmeden davacı tarafa yöneltilerek yazılı şekilde sonuca gidilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “davacıya yemin teklif olunan 20.07.2010 tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı Yasa'nın 356. maddesinde, iddia olunan konunun kesin delillerle ispat edilememiş olması ve iddia olunan konunun ispatı için gösterilen takdiri deliller ile gerçeğe yakın bir şekilde ispat edilmiş olmasına rağmen yargıçta hüküm verecek derecede kanaat oluşturmaması durumunda yargıcın re'sen taraflardan birine yemin teklif edebileceği düzenlenmiş olduğundan;

davacının girdiği derslerin ücretinin ödendiğini gösterir herhangi bir belgenin bulunmaması ve işverenin yaptığı ödemeleri yazılı belge ile ispatlayamamış olması nedeni ile davacının ders ücretinin ödenmediği kanısına varılmasının yanı sıra, ücreti ödenmeyen ders sayısının ne kadar olduğu ve ders ücretinin miktarı konusunda sunulan kanıtlarla hüküm verecek derecede kanıya varılamadığı için davacıya yemin teklifi yoluna gidildiği, ücreti ödenmemiş ders sayısı ve ücreti konusundaki iddianın davacı tarafından ileri sürüldüğü ve Yasa'da “iddia olunan konu” tabirine yer verildiği, bu uygulamanın o tarihte yürürlükte bulunan Yasa'ya uygun olduğu,

bozma ilamındaki gerekçenin dosya içeriğine ve yasal düzenlemeye uygun olmadığı, bozma kararının verildiği tarihte yürülükte bulunan 6100 sayılı Yasa'da ise re'sen yemin teklifi düzenlemesine yer verilmemesi nedeni ile davalıya re'sen yöneltilebilecek yemin teklifinin söz konusu olamayacağı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Dairemizin “İspat yükü davacıda olup, mahkemece HUMK’nun 355 vd. maddelerinde öngörülen resen yemin teklifiyle sonuca gidilmiş ise de, resen yaptırılan yeminin davalıya yöneltilmesi gerektiği gözetilmeden davacı tarafa yöneltilerek yazılı şekilde sonuca gidilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verilen karara karşı yerel

mahkemece “davacıya yemin teklif olunan 20.07.2010 tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı Yasa'nın 356. maddesinde, iddia olunan konunun kesin delillerle ispat edilememiş olması ve iddia olunan konunun ispatı için gösterilen takdiri deliller ile gerçeğe yakın bir şekilde ispat edilmiş olmasına rağmen yargıçta hüküm verecek derecede kanaat oluşturmaması durumunda yargıcın re'sen taraflardan birine yemin teklif edebileceği düzenlenmiş olduğundan;

davacının girdiği derslerin ücretinin ödendiğini gösterir herhangi bir belgenin bulunmaması ve işverenin yaptığı ödemeleri yazılı belge ile ispatlayamamış olması nedeni ile davacının ders ücretinin ödenmediği kanısına varılmasının yanı sıra, ücreti ödenmeyen ders sayısının ne kadar olduğu ve ders ücretinin miktarı konusunda sunulan kanıtlarla hüküm verecek derecede kanıya varılamadığı için davacıya yemin teklifi yoluna gidildiği, ücreti ödenmemiş ders sayısı ve ücreti konusundaki iddianın davacı tarafından ileri sürüldüğü ve Yasa'da “iddia olunan konu” tabirine yer verildiği, bu uygulamanın o tarihte yürürlükte bulunan Yasa'ya uygun olduğu,

bozma ilamındaki gerekçenin dosya içeriğine ve yasal düzenlemeye uygun olmadığı, bozma kararının verildiği tarihte yürülükte bulunan 6100 sayılı Yasa'da ise re'sen yemin teklifi düzenlemesine yer verilmemesi nedeni ile davalıya re'sen yöneltilebilecek yemin teklifinin söz konusu olamayacağı” gerekçesi ile direnilmiş olup, tamamlayıcı yeminin yemin verildiği tarihte yürürlükte olan HUMK.’un 356/2 maddesi kapsamında verildiği, bu nedenle direnmenin doğru olduğu, yerel mahkemesince bu hususun düzeltildiği anlaşıldığından,