Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/12133 K.2015/25517

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde kamyon şoförü olarak çalışırken ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi isteği ile işi terk etitğini yine de kendisine bir kısım kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını, fazla çalışma yapmadığı gibi yıllık izinlerini de kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazandığı, tanık anlatımları göz önünde bulundurulduğunda fazla çalışmanın ve hafta tatili ile genel tatil günü çalışma yapılmasına rağmen ücretinin ödendiğine ilişkin davalı tarafça herhangi bir delilin ibraz edilemediği, işçinin kıdemine göre yıllık izne hak kazanılmasına rağmen kullandırıldığının yazılı delil ile ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, davalı işyerinde haftada 6 gün günde 16 saat çalıştığını ileri sürüp fazla çalışma ücreti istemiş, davalı ise fazla çalışma yapılmadığını savunmuşur.

Mahkemece hükme essas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarının yetersiz olduğu belirtilip hesaplama yapılmamış ise de davacı itirazı üzerine bu kez davacı iddiası dikkate alınarak haftada 15 saat fazla çalışma ücreti hesabı yapılmıştır.

Söz konusu alacakların varlığını ispatlama yükü davacı da olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır. Davacı tanıklarından ...'ın bu konuda bir beyanı bulunmayıp diğer davacı tanığı ... ise, davacının "sabah 07.00 gibi işbaşı yaptığını akşam ise kaçta çıktığını bilmediğini kendisinin 17.00 da çıktığını davacının sürekli çalıştığını " beyan etmiş olup bu beyan da hesaplama için elverişli değildir. Ayrıca adı geçen tanık 2009 yılında işten ayrıldığını açıklamış olup bu tarihten sonraki dönemler için beyanlarına itibar edilmez. Davalı tanık beyanlarına göre de işyerinde fazla çalışma yoktur.

Tanık beyanları dışında dosyada 2011 yılına ait işe giriş ve çıkışları gösteren kayıtlar mevcut olup bu kayıtlar da değerlendirilmemiştir.

Mahkemece dosyada mevcut işe giriş çıkış kayıtları davacıya gösterilip beyanı alındıktan sonra bir değerlendirmeye tabi tutulmalı, gerekirse davacı tanıkları yeniden dinlenmeli ve tanıkların işyerindeki çalışma süresi de göz önünde tutularak varsa davacının fazla çalışma alacağı belirlenmelidir. Fazla çalışmanın yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

3- Davacı tanığı ... davacının hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalıştığını beyan etmiş ise de bu tanık 2009 yılında işten çıktığını bildirdiğinden 2009 yılından sonraki çalışma koşullarının tespiti için gerekirse diğer davacı tanığı yeniden dinlenip çalışma süresi de göz önünde tutularak ve yukarıdaki bentte değinilen kayıtlar da değerlendirilerek hafta tatili ile genel tatil alacağı belirlenmelidir.

Eksik inceleme ve araştrma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: