KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2014/15464 E., 2014/21991 K.·Mahkemesi : Pasinler Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Haziran 2014
- Tarihi
- 07/10/2010
- Numarası
- 2007/96-2010/180
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ilave tediye alacağı, ikramiye alacağı, yıllık izin ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarını ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ilave tediye, ikramiye, yıllık izin ve ödenmeyen ücret alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, davacının davalı belediyede işçi olarak çalıştığı, işverene sunduğu 15.06.2000 tarihli dilekçe ile 6 ay ücretsiz izine ayrılmak istediğini belirttiği ve ücretsiz izin dönüşünde işe başlamak için Belediye'ye geldiği ancak işe başlatılmadığı anlaşılmaktadır. Davalı davacının ücretsiz izinde başka bir işyerinde çalıştığını ve davanın reddi gerektiğini savunmuşsa da, bu gerekçeye dayalı Belediye'ce yapılmış bir fesih bildirimi yoktur. Bu durumda davacının kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmesi gerekir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2014/15464, K. 2014/21991, 26 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama