Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/20516 K.2014/27563

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan Meski Genel Müdürlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı alt işveren şirket nezdinde davalı Genel Müdürlükte güvenlik görevlisi olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket davaya cevap vermemiş, diğer davalı ise, vekili aracılığı ile davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalılardan MESKİ Genel Müdürlüğü'nün temizlik işlerini ihaleyle alan diğer davalı S.. Güvenlik Temizlik Ltd. Şirketi tarafından sigortalı gösterilerek 01/07/2002 tarihinden 31/12/2004 tarihine kadar belirsiz süreli, sürekli ve tam süreli iş akti ile davalı MESKİ Genel Müdürlüğünün temizlik işinde yasal aylık brüt asgari ücret ile çalıştığı, iş aktinin davacıya bildirim öneli verilerek ve haklı olarak feshedildiğinin davalı işverenler tarafından ispat edilemediği, davacının kıdem ve ihbar tazminatını almaya hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı MESKİ Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı MESKİ Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosya içinde davacıya 30/04/2003 ve 30/12/2003 tarihleri itbariyle kıdem tazminatı adı altında 199,39 TL ve 253,47 TL ödeme tahakkuku içeren bordrolar bulunduğu ve anılan bordrolarda davacının imzası bulunduğu görülmüştür.

Mahkemece davacının açıklanan belgelerdeki imzalara karşı beyanı alınıp ödemenin varlığının tespiti halinde bu miktarlar avans kabul edilerek faizi ile birlikte davacının hak kazandığı kıdem tazminatından mahsubu gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: