Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/21386 K.2015/33358

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, 11/12/2009-20/09/2012 tarihleri arasında davalı işverenlikte çalışan davacının davalı tarafından haksız yere işten çıkarıldığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve merdiven temizliği alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı, davacının 6'şar aylık dönemler ile 2 dönem halinde davalı nezdinde çalıştığını, iş aktine göre 6 ay süre ile çalışan davacının 30/04/2011 tarihinde işten ayrıldığını, yaz döneminde işsizlik sigortası aldığını, başka işte çalıştığını, işten çıktığı halde oturduğu evi yazın terketmediğini, 01/11/2011 tarihinde yeni yönetici seçimiyle 6 aylık sözleşme ile çalışmak istediğini, davacının görevini gereğince yapmamasının zarara neden olduğunu, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, dosyadaki ibranamede davacının 11.12.2009-30.05.2011 tarihleri arası çalışmalarına ilişkin kıdem tazminatı aldığı ve hiçbir alacağının bulunmadığının belirtildiği, davacıya 12.05.2011 tarihinde iş akdinin 31.05.2011 tarihi itibariyle sona ereceğinin bildirildiğinin ifade edildiği,

işçinin korunması ilkesi gereğince, hizmette devamlılık unsurunun gerçekleşmesi halinde, işçinin çeşitli işverenler nezdinde geçen tüm çalışmalarının kıdem tazminatı hesabında nazara alınacağı, ancak iş sözleşmesi feshedilmeksizin “kıdem tazminatı” adı altında yapılan ödemelerin yerleşmiş Yargıtay uygulamalarında “avans” olarak nitelendirildiği, tüm süre ve son ücret üzerinden hesaplanan kıdem tazminatından ödendiği tarihten fesih tarihine kadar yasal faizi de hesaplanarak mahsubu yoluna gidildiği,

bu ödenen kıdem tazminatının avans olarak kabulü için, daha önceki hizmetin aralıksız devam etmesi ve tasfiye edilmemesi gerektiği, kıdem tazminatı yanında ihbar tazminatının ödenmesinin iş sözleşmesinin sona ermesi olup, aynı işyerinde işçi ara vermeden çalışmaya devam etse bile bu çalışmasının yeni bir iş sözleşmesi olarak kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı ödenen önceki dönemin, daha sonra gerçekleşen hizmet süresi ile birleştirilmesinin mümkün olmadığı, eldeki dosyada;

davacının, iki tanık ve site yöneticisinin imzasını taşıyan 02.06.2011 tarihli ibranamede, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta sonu ve genel tatil ücret alacakları yönünden döküm yapılmış olması, ibranamede ihtirazi kayıt bulunmaması, davacının ibranamenin imzalanması sırasında iradesinin fesada uğratıldığı yönündeki iddiasını ispat edememiş olması karşısında söz konusu belgenin geçerli olduğu kanaati ile,

işletme defterinde ibraname kapsamında 1200 TL. kıdem tazminatı açıklaması ile 02.06.2011 tarihinde ödeme kaydının gider olarak gösterilmiş olması ve ibranamede ihbar tazminatı ödendiğinin belirtilmiş olması hususları dikkate alındığında ilk çalışma döneminin tasfiye edildiğinin kabul edildiği, gerekçesi ile merdiven temizliği ücreti haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 11/12/2009-20/09/2012 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilmiştir. Dosyada mevcut ibraname nedeni ile 31/05/2011 tarihine kadar olan hizmet sürecinin tasfiye edildiği kabul edilerek ihbar tazminatı dışındaki tüm alacaklar 01/06/2011-20/09/2012 tarihleri arasındaki çalışma dönemi esas alınarak hesaplanmıştır. İhbar tazminatı açısından ise, 31/05/2011'e kadar süren çalışma dönemi sonunda davacıya yasal süresine uygun ihbar öneli verilmediği gerekçesi ile davacının 31/05/2011 öncesindeki tasfiye edildiği kabul edilen dönem de ihbar öneli süresinin hesaplanmasında göz önüne alınmıştır.

Mahkeme tarafından 31/05/2011 öncesindeki çalışma süresinin, ihbar tazminatı hariç tüm alacaklar açısından tasfiye edildiğinin kabul edilmesi ve bu kararın davacı tarafından temyiz edilmemesi karşısında 31/05/2011 tarihine kadar olan dönemin ihbar tazminatına esas hizmet süresinin tespitinde dikkate alınması hatalıdır.

F)Sonuç: