KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2014/24760 E., 2014/34640 K.·Mahkemesi : Malatya 1. İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Kasım 2014
- Tarihi
- 30/09/2010
- Numarası
- 2008/768-2010/555
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
251 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı işçi, iş sözleşmesini askerlik gerekçesiyle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı işveren, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar, davalı vekilince temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut olayda davacı tanığı S.. Y..’ in beyanı doğrultusunda haftalık 27 saat fazla çalışma ücret alacağı hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Dairemizin geri çevirme kararı sonrası dosyaya sunulan davacı tanığı Suat Yüksek’ in hizmet cetveline göre, davacının çalıştığı 19.3.2004-30.12.2006 tarihleri arasında tanığın, davalı işyerinde çalışması görünmeyip başka bir işyerinde çalıştığı anlaşıldığından bu tanık beyanına göre fazla mesai ücret alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.
Mahkemece ispat külfeti üzerinde olan davacının, fazla mesai alacağını ispatlayamaması nedeniyle talebin reddine karar vermesi gerekirken kabulü isabetsiz olup yukarıdaki gerekçeyle hükmün bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2014/24760, K. 2014/34640, 19 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama