KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2014/25731 E., 2014/34862 K.·Mahkemesi : Ankara 6. İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2014
- Tarihi
- 12/12/2013
- Numarası
- 2013/908-2013/1293
- Dava
- Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
728 kelime·4 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (Eski Ünvanı: Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü) avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı kuruma ait Çubuk İlçesinde bulunan S.. D..
Huzur Evinde davalı kurum ile taşeron (alt işveren) denilen 3.kişiler ile yapılan hizmet alım sözleşmeleri kapsamında 25.08.1997 tarihinden iş akdinin geçerli ve haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini 30.10.2011 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davalı işyerinde 30'dan fazla işçi çalıştırıldığını, hizmet süresinin 6 aydan fazla olduğunu, davanın süresinde açıldığını, iş akdinin yazılı bir fesih bildirimi yapılmadan feshedildiğini belirterek davacının işe iadesine, boşta kaldığı süreye ait ücreti ile davacının hizmet süresi de dikkate alınarak sekiz aydan aşağı olmamak üzere tazminat takdirine,
takdir edilecek boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatından her iki davalının müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarına, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı Mars Sosyal Hiz. Ve Özel Sağlık Ltd. Şti. davacının sorumluluğunda bulunan huzurevi sakinlerinden bir bayanın merdiven boşluğuna düşmesine sebebiyet verdiğini, bu olaydan dolayı huzurevi sakini hayati tehlike geçirdiğini ve tedavi olduğunu, bu olaylar nedeniyle savcılık makamınca soruşturma başlatılıp davacı hakkında kamu davası açıldığını bu hususlarla ilgili Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına yazılacak müzekkere sonucunda durumun netliğe kavuşacağını dolayısıyla davacının iş sözleşmesinin 25. madde uyarınca feshedildiğini savunmuştur.
Davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (Mülga Başkanlık Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü) 27.09.2011 tarihinde R.. Y.. isimli yaşlının kalmakta olduğu zemin katın balkonundan düşerek yaşamını yitirdiğini, görevli personel olan davacı ile E.. D.. isimli çalışanın tutanaklarda tespit edildiği üzere yaklaşık 6 saat boyunca yaşlıyı ve odasını kontrol etmeyerek olayın ölümle sonuçlanmasında ihmalleri olduğu ve asli görevlerini aksattıkları bundan kaynaklı olarak yaşlının düştüğü yerde vefat ettiğinin tespit edildiğini, bunun üzerine idari şartname uyarınca görev yerlerinin değiştirilmesinin istendiği, kendilerinin ihale makamı olarak bir sorumluluklarının olmayacağını belirtmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, iş sözleşmesinin işverence geçerli neden bulunmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (Eski Unvan B.. M..) vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nın (Eski Unvan B.. M..) aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı dava dilekçesinde davasını T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı (Eski Unvan B.. M..) ve M.. Sosyal Hizmetler ve Özel Sağlık Ltd. Şti’ne karşı yöneltmiş, mahkeme karar gerekçesinde taraflar arasındaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu belirtilmesine rağmen infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kısmında işe iadeden ve işe iadenin mali haklarından hangi davalının sorumlu olduğu açık ve net bir şekilde belirtilmemiştir. Bu husus hatalı olup bozma nedenidir.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2014/25731, K. 2014/34862, 20 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama