Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/26839 K.2016/797

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile genel tatil ücreti, iş arama izni ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı; ...bağlı olarak ...’de 06.12.2011 tarihinde işe başladığını, iş akdinin davalı... tarafından eksik ihbar öneli kullandırılarak tek taraflı ve haksız olarak 01.09.2013 tarihinde feshedildiğini, aynı zamanda ihbar süresi içerisinde çalıştırıldığını, eksik bildirilen ihbar süresine dair ihbar tazminatı ile 4857 sy İş Kanunu 27 md uyarınca kullandırılmayan iş arama iznine ilişkin alacaklarının işverenden tahsili gerektiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, iş arama izni ücreti ve genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir. B) Davalılar Cevabının Özeti: Davalı ....; husumet itirazında bulunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı .....

Davacının iş akdinin Bakırköy 38. Noterliğinin 01.08.2013 tarih ve 25582 yevmiye nolu ihtarnamesi ile 01.09.2013 tarihi itibariyle feshedileceği, hizmet süresine paralel 4 haftalık ihbar süresince çalışmaya devam etmesi gerektiği, ihbar süresi boyunca ile devam etmediği takdirde iş akdinin feshedileceğinin ihtar edildiğini, ...’ın iş akdinin ihbar süresi sonu olan 12.09.2013 tarihinde feshedildiğini, davacının müvekkili şirkette çalışma süresinin 01.12.2012-12.09.2013 tarihleri arasında olduğunu, bu durumun SGK kayıtlarından tespit edilebileceğini, davacının misafirhane personeli olarak çalıştığını,

dosyaya sunulan ücret bordrolarından da anlaşılacağı üzere 971,00 TL net ücret aldığını, davacıya gönderilen Bakırköy 38. Noterliğinin ihtarnamesi ve ihbar süresi bildirimi ile 4857 sayılı İş Kanunu 17. maddesi gereği 4 haftalık ihbar süresinin gönderilen yazının tebliğinden itibaren kullanılması gerektiği ve yine bu süre içerisinde aynı kanunun 27.maddesi gereği günlük iki saat ücretli iş arama iznini kullanabileceğinin bildirildiğini davacının ihbar tazminatı talebinin haksız kazanç elde etmeye yönelik olduğunu, davacının 01.12.2012-12.09.2013 tarihleri arasında çalıştığını, müvekkili şirkette çalışma süresinin 1 yılı doldurmadığını,

kıdem tazminatı talebinin reddi gerektiğini, davacının dini-milli bayram ve resmi tatillerde çalışmadığını, tüm milli bayram ve resmi tatillerde izin kullandığını, talebinin kötü niyetli olup kabulünün mümkün olmadığını, davacıya yeni arama iznini kullandırıldığını, bununla birlikte çalışma süresinin 45 saati aşmadığını, iş arama izni süresinin çalışma saatlerine eklenmesi halinde dahi 45 saati doldurmadığından böyle bir izin ücreti isteme hakkı bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Kıdem ve ihbar tazminatlarının hesabında esas alınan giydirilmiş ücretin belirlenmesi sırasında, asgari geçim indiriminin de eklendiği anlaşılmıştır. İşçiye ücreti dışında ödenen asgari geçim indirimi yasa ile getirilmiş olup, bireyin veya ailenin asgari geçim düzeyini sağlayacak bölümünün toplam gelirden düşülerek vergi dışı bırakılmasıdır. Bu nedenle ücret veya ücretin eki olmayan asgari geçim indiriminin giydirilmiş ücrete dâhil edilmesi hatalıdır.

3-Davacı, iş arama izninin kullandırılmadığını iddia etmiş, bilirkişi tarafından bu talep hesaplanmıştır. Davalı taraf, davacının iş arama iznini kullandığını usulünce kanıtlayamadığından, davacının iş arama izni talebinin bilirkişi raporu değerlendirilerek kabulü gerekirken bu talep hakkında açıkça hüküm kurulmaması hatalıdır.

F) Sonuç: