Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/26854 K.2015/36627

Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, dava dilekçesinde ailevi sebeplerle iş akdini feshettiğini belirtmiş 08/10/2013 tarihli ıslah dilekçesi ile 1475 sayılı Kanundan doğan haklarını kullanmak için iş akdini fesihettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işten kendi isteği ile ayrıldığını bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, davacı işçinin 1475 sayılı Kanunun 14. maddesine göre prim gün sayısını doldurduğuna ilişkin kurum yazısını dosyaya sunduğu, davalının kıdem tazminatına hak kazanmayacak şekilde işten ayrıldığına dair delil sunamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde ve işverene sunduğu dilekçesinde "iş akdini ailevi sebeplerden dolayı sonlandırdığını" bildirmiştir. Taraflar bildirdikleri fesih sebebi ile bağlıdır. Islah yoluyla fesih sebebinin değiştirilmesi mümkün değildir. Davacının iş akdini feshi haklı nedene dayanmadığından davacının kıdem tazminatı talebinin reddi yerine sonradan ıslah yoluyla bildirdiği sebebe dayanarak kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.