Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/34987 K.2016/7868

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı ile davalılardan ...avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı Talebinin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin işverence sebep gösterilmeksizin ve haksız olarak feshedildiğini, davalılar arasında yapısal ve organik bağ bulunduğunu ve bu sebeple alacaklardan davalıların müteselsilen sorumlu olduklarını, davacının yıllık izinlerini kullanmadığını, kullanılmayan izin ücretlerinin iş akdinin feshi esnasında ödenmediğini, davacının fazla çalışma yapmasına, genel tatil ve hafta tatili günlerinde çalışmasına rağmen bu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, izin ücreti ve ücret alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının davalı ....'de hiç çalışmadığını, her iki davalı şirketin de ayrı tüzel kişiliğe sahip olduğunu, çalıştığı süre boyunca davacının haklarının eksiksiz olarak ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalılardan ...'nin iş... hakkında açılan davanın husumet yokluğundan reddine, diğer davalı hakkında açılan davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu bağlamda, genel tatil ücreti talebi reddedilmiş, diğer talepler ise rapor doğrultusunda kabul ya da kısmen kabul edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki ilk uyuşmazlık, talep edilen işçilik alacaklarından davalıların birlikte (müteselsilen) sorumlu olup olmadıkları noktasında toplanmaktadır.

Organik bağ ilişkisinde işveren sıfatı olan tüzel kişinin, işçinin iş sözleşmesinden veya iş kanunundan doğan haklarını kullanmasının engellenmesi için temsilde farklı kişiliklere yer vermesi sözkonusudur. Bu durumda tüzel kişinin bağımsızlığı sınırlanır ve organik bağ içinde olunan kişi ile özdeş kabul edilir.

Bu anlamda; tüzel kişilik hakkının kötüye kullanılması, kanuna karşı hile, işçiye zarar verme(haklarının alınmasını engelleme), tarafta muvazaa(hizmeti kendisine verdiği halde başka bir kişiyi kayıtta işveren olarak gösterme) ve namı müstear yaklaşımı nedeni ile dolaylı temsil sözkonusudur. Bu durumların sözkonusu olduğu halde tüzel kişilik perdesinin aralanması sureti ile gerçek işveren veya organik bağ içinde olan tüm işverenler sorumlu tutulmaktadır. Organik bağ ise şirketlerin adresleri, faaliyet alanları, ortakları ve temsilcilerinin aynı olmasından, aralarındaki hukuki ilişkilerin tespitinden anlaşılır.

Davacı taraf davalılar arasında organik bağ olduğunu iddia etmiştir. Gerçekten de emsal dosyaya sunulan başka işçiler tarafından aynı davalılara karşı açılan ve işçilik alacaklarının tahsilinin talep edildiği emsal davalarda mahkemelerce davalı şirketler arasında yapısal ve organik bağ bulunduğu, talep edilen işçilik alacaklarından davalı şirketlerin müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları yönünde kararlar verildiği, iş bu kararların Dairemizce onandığı anlaşılmıştır(Dairemizin 03.06.2015 gün ve 2014/6516 E,2015/20371). Bu emsal dosyalarda davalıların faaliyet alanı, adresleri ve yönetenlerin aynı olduğu tespit edilmiştir.

Buna göre, davalı şirketler arasında yapısal ve organik bağ bulunduğu, talep edilen işçilik alacaklarından davalı şirketlerin müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları gözetilerek alacakların hüküm altına alınması gerekirken, hatalı tespit ve değerlendirmeler ile davalılardan ... İnşaat Nakliyat ve Otomotiv San. Tic. Ltd. Şti. hakkında açılan davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi hatalıdır.

3- Taraflar arasındaki ikinci uyuşmazlık, kabulüne karar verilen net 26.570,89 TL fazla çalışma ücretine uygulanacak faizin başlangıç tarihi noktasında toplanmaktadır.

Dava tarihi 23/09/2011 olup, dava kısmi dava olarak açılmıştır. Davacının dava dilekçesinde 5.000,00 TL fazla çalışma ücreti talep ettiği, ıslah dilekçesi vererek, dava dilekçesinde 5.000,00 TL talep ettiği fazla çalışma ücretini 30.000,00 TL'na yükselttiği, mahkemece net 26.570,89 TL fazla çalışma ücretinin hüküm altına alındığı, hüküm altına alınan bu alacağın tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütüldüğü anlaşılmıştır.

Davanın kısmi dava olduğu nazara alınarak, hüküm altına alınan 26.570,89 TL fazla çalışma ücretinin 5.000,00 TL'lık kısmına dava tarihinden kalan kısmına ise ıslah tarihi olan 04/07/2013 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, hüküm altına alınan alacağın tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi isabetsizdir.