Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/35033 K.2016/8860

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı işçi, davalı şirketin yurtdışı şantiyelerinde atölye sorumlusu olarak çalıştığını, son ücretinin 1100 Euro olduğunu, işine son verildiğini, kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini beyan ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili alacağı, bayram ve genel tatil ücreti alacağının işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının proje sonuna kadar çalışacağını bilerek işe girdiğini ve çalışmadığı dönemlerde başka işlerde çalışmak serbest olduğunu, iş akdinin projenin bitmesi ile sona erdiğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, ayrıca 1 yıldan az çalışılan dönemlerde kıdem tazminatına hak kazanmadığını, davacının 27/01/2007-07/07/2007 döneminde istifa etmek suretiyle işten ayrıldığı için kedim tazminatına hak kazanamayacağını, davacının saat ücreti ile çalıştığını ve saat ücretinin 2,10 Euro olduğunu, fazla mesailerinin karşılığının bordrolara yansıtılarak ödendiğini, her ay fix bir ücret ödenmediğini,

davacının hesabına yatırılan ücretleri ihtirazi kayıt öne sürmeksizin tahsil ettiğini, banka kayıtlarındaki ücret karşısında tanık beyanlarına itibar olunamayacağını beyan ederek açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin davalıdan tahsiline, diğer taleplerin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalıya ait yurt dışı işyerinde çalışan davacının tazminat ve alacaklarının belirlenmesine esas ücret taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı işçi ücretinin son aylık ücretin net 1100 Euro olduğunu ileri sürmüş, davalı işveren 2,10 Euro saat ücretini savunmuştur. Davacı tanığı davacının iddiasını doğrulamış ve bilirkişi hesap raporunda savunma doğrultusundaki ücrete göre hesaplama yapılmış, mahkemece bu hesaba itibarla tazminatlar ve alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Davacının imzasını içermeyen aylık ücret bordrolarında saat ücreti ile temel ücret hesabı dışında fazla çalışma, hafta tatili ile bayram genel tatil ücreti gibi tahakkuklara yer verilerek davacının banka hesabına yatan tutar ile uyumlu bir tahakkuka gidilmiştir. Oysa kimi ücret bordrolarında fazla çalışma, hafta tatili ile bayram genel tatil ücreti gibi tahakkuklar bulunmasa da ödeme hep 900 Euro üzerinden gerçekleşmiştir.

İşçinin yurt dışında harcaması için elden verilen bir miktar da dikkate alındığında somut uyuşmazlıkta davacı işçi 1100 Euro aylık ücret aldığını kanıtlamış durumdadır. Davalı işveren işçinin imzasını içermeyen ve her zaman düzenlenmesi mümkün olan bordrolarla temel ücreti bölmek suretiyle diğer işçilik alacaklarının da ödendiği şeklinde bir uygulama geliştirmiştir. İşçinin banka hesabına yapılan ödemelerde maaş açıklaması dışında başka bir bilgiye yer verilmemiştir.

Böyle olunca davacının aylık temel ücretinin 1100 Euro olduğu kabul edilmeli ve bordroların fazla çalışma ile hafta tatili ve genel tatil tahakkuklarını içermediği sonucuna varılmalıdır. Gerekirse bu esaslar dahilinde bilirkişiden yeniden rapor alınmalı ve mahkemece bir değerlendirmeye tabi tutularak tazminat ve alacaklar hüküm altına alınmalıdır.