KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2014/4302 E., 2015/16316 K.·Mahkemesi : İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mayıs 2015
- A) Davacı İsteminin Özeti
- —
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının işçinin ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davrandığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini iddia etmiş, davalı davacının ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davrandığını savunmuştur.
İlk derece Mahkemesi'nce "yedi yıl gibi uzun bir süredir davalı işyerinde çalışan davacının, yaz günü çalışma esnasında terlediği için davalı işverene haber vermeden kullandığı araçta bulunan t-shirtlerden bir tanesini alıp giydiği, daha sonra davalı işverene bu konuda beyanda bulunduğu, davacının t-shirt alma amacının hırsızlık olmadığı " gerekçesi ile iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiği kabul edilmiştir.
Somut olayda, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, hükme etkili olacak tanık beyanlarının ve davacının el yazılı savunmasının tartışılması ve değerlendirilmesi sonucunda, davacının kendisine teslim edilerek nakletmekle yükümlü olduğu t-shirtlerden bir adedini işverenin izni olmadan alıp giydiği ve bunu da yazılı savunmasında "Beğendiğim için aldım." diyerek kabul ettiği ihtilafsızdır. Davacının eylemi, İş Kanunu'nun 25/e maddesine aykırı nitelikte olup, davacının iş akdinin işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği kabul edilerek davanın reddi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2014/4302, K. 2015/16316, 5 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama