Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/4533 K.2015/8802

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde işçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, işyerinde uygulanan katılımsız emeklilik yardımı yönetmeliği uyarınca kendisine emeklilik yardımı yapılmaya başladığını, 2006 yılına kadar bu yardıma her yıl ... yıllık enflasyon oranının %97'si oranında zam yapıldığı halde 2006 yılından itibaren daha düşük oranda zam yapıldığını ileri sürerek, emeklilik yardımı alacağının tespiti ile eksik ödenen emeklilik yardımı alacağının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, işyerinde uygulanan katılımsız emeklilik yardımı yönetmeliğinin 11. maddesi uyarınca yıllık zam oranlarının işverenin uhdesinde bırakıldığını, ... yıllık enflasyon oranının %97'si oranında her yıl artış yapılacağına ilişkin bağlayıcı bir hüküm bulunmadığını, taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, işverence ödenen katılımsız emeklilik yardımına çalışan işçilere yapılan oranda zam yapılması gerekirken daha az zam yapılması nedeniyle fark alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı işyerinde Katılımsız emeklilik yardımı yönetmeliği uyarınca belli koşulları sağlayan ve emeklilik nedeniyle iş sözleşmesi sona eren işçilere işverence emeklilik yardımı yapılmaktadır. Davacı 2006 yılına kadar emeklilik yardımının her yıl ... belirlediği yıllık enflasyon oranının %97'si oranında artırıldığını, 2006 yılından itibaren ise daha az oranda zam yapılarak eksik ödeme yapıldığını ileri sürmektedir.

Katılımsız emeklilik yardımı yönetmeliğinin 7. maddesindeki hesaplama yöntemine göre yardımın aylık miktarı belirlenmektedir. Hayat Pahalılığı Zammı başlıklı 11. maddesinde “Umumi geçim giderlerinde bir yükselme meydana gelir ve bu nedenle Şirket hizmetinde bulunan çalışanların ücretlerine bir zam yapılırsa, 7. madde gereğince hesaplanıp belirlenen ve ödenmesi başlanmış bulunan emeklilik maaşı da aynı oranda artırılabilir” hükmü yer almaktadır.

Bu düzenlemeye göre davalı işveren emeklilik yardımına yapacağı zam oranlarını kendi uhdesinde tutmuştur. Kaldıki emeklilik sonrası yapılan ödeme için işçiden çalışırken yapılmış bir kesinti bulunmamaktadır. Bu ödemeler tamamen işverenin kendi imkanlarıyla yerine getirilmektedir. Mahkemece davalı tarafça çalışan işçilere yapılan oranda bir zam yapılması gerektiği yönündeki değerlendirme hatalı olup, davanın reddi gerekirken kabulü bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: