Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/15765 K.2018/9020

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 15/05/2007 tarihinde çalışmaya başladığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve tek taraflı olarak 17/11/2013 tarihinde feshedildiğini, müvekkilinin en son aldığı net ücretin aylık 950 TL olduğunu, müvekkilinin apartman görevlisi olarak çalıştığını, davalı tarafından müvekkiline kıdem tazminatı olarak sadece 5.900,00 TL ödeme yapıldığını, diğer hak ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı farkı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, resmi ve genel tatil ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı olarak gösterilen apartman yöneticiliğinin tüzel kişiliği bulunmadığından davanın husumet yönünden reddine karar verilmesinin gerektiğini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, işverenin derhal fesih hakkına ilişkin şartları oluştuğundan ve bu hususun da davacı tarafından bilindiğinden karşılıklı olarak anlaşma ile iş akdinin sona erdirildiğini, davacıya kıdem tazminatı alma hakkı olmadığı halde 5.900,00 TL ödeme yapıldığı, davacının tüm eylemlerinin apartman toplantı tutanakları ile sabit olduğunu, davacının yıllık izinlerini kullandığını, fazla mesai çalışmasının ve bayramlarda çalışmasının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının çıkışın 04 koduyla yapılmış olması ve kıdem tazminatı ödemesinin yapılmış olması nedeniyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne, davalı davacının yıllık izinlerini kullandığını, yıllık izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispat edemediğinden davacının yıllık izin ücreti alacağı olduğu, dinlenen davacı tanıklarının beyanlarına göre davacının dini bayramlarda 1 gün hariç tüm bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı, bu çalışmasının karşılığının ödendiğinin davalı tarafından ispat edilemediği,

bayram ve genel tatil çalışma ücret alacağının 1/3 takdiri indirim ile kabulüne, bina doğalgaz ısıtmalı olup davacının ısınma ile ilgili bir görevinin bulunmadığı, servis ve çöp toplama hizmetinde bulunduğu ve aralarda dinlenme imkanı bulunduğu anlaşıldığından davacının fazla çalışmasının bulunmadığı kabul edilerek, fazla çalışma alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

Dosya içeriğine göre, davacı işçi dava dilekçesinde hangi yıllar için ve kaç gün eksik izin kullandığını açıkça belirtmeden tüm süre için kullanmadığı ve ücreti ödenmeyen yıllık ücretli izin alacağı isteğinde bulunmakta ve bu konuda davalı kayıtlarına dayanmaktadır. Davalı ise davacının izinlerini kullandığını ve yerine başka bir görevli temin edildiğini ileri sürerek, kasa defterini sunmuştur.

Kasa defterinde 2008, 2009 ve 2013 yıllarında geçici görevli maaşı adı altında ödemeler yapıldığı görülmektedir. Mahkemece hükme esas bilirkişi raporunda bu tespit yapılmasına rağmen, sunulan kayıtlar imzalı izin defteri ya da eşdeğer bir belge hükmünde olmadığı gerekçesiyle dikkate alınmamış, davacının tüm hizmet süresine göre yıllık ücretli izin alacağı belirlenmiştir. Dosyaya sunulan kasa defteri yazılı delil başlangıcı niteliğindedir.

Bu nedenle bu kayıtlar konusunda davacıya diyecekleri sorulmadan ve mahsubu gerekip gerekmediği düşünülmeden davacının yıllık ücretli izin alacağının belirlenmesi ve hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.