Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/16764 K.2017/18804

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı iş yerinde 16.12.2010-25.12.2013 tarihleri arasında kasiyer olarak çalıştığını, iş akdini istifa etmek suretiyle feshettiğini, ileri sürerek ücret, yıllık ücretli izin ve fazla çalışma ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 25.12.2013 tarihinde istafa dilekçesi verdiğini, davacının bilgi vermeden ve izin almaksızın işe gelmeyerek yasal ihbar sürelerine riayet etmediğini, iş arama izinleri ve çalıştığı bir günün toplamının ihbar süresinden düşüleceğini ve kalan tutarın yasal prosedürlere göre ödenmesi gerektiği hususunun davacıya tebliğ edildiğini, davacı ile yapılan sözleşme uyarınca davacının talep ettiği alacaklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının hak ettiği 24 günlük 2013 yılı Aralık ücret, 14 günlük izin alacağının mahsubunun doğru olduğu, yine fazla mesai alacağının olmadığının kabulü ile davacının herhangi bir alacağı kalmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 407/2. maddesinde, "İşveren, işçiden olan alacağı ile ücret borcunu işçinin rızası olmadıkça takas edemez. Ancak, işçinin kasten sebebiyet verdiği yargı kararıyla sabit bir zarardan doğan alacaklar, ücretin haczedilebilir kısmı kadar takas edilebilir." Dolayısıyla davacının ödenmeyen ücret ve kullandırılmayan yıllık ücretli izin karşılığı alacaklarının hüküm altına alınması gerekirken, işverence yargılama konusu alacak ihbar tazminatı karşılığında takas edildiği kabul edilerek reddedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: