Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/24201 K.2018/20845

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01/02/2008-28/02/2013 tarihleri arasında en son net 1.852,38 TL aylık ücretle güvenlik görevlisi olarak 08 ila 20.00 ve 20.00 ila 08.00 saatleri arasında ikili vardiya usulüyle çalıştığını, haftada 15 saat fazla mesai yaptığını, güvenlik görevlilerinden birinin izne çıkması durumunda dinlenme süresinin 24 saatten 12 saate düşürüldüğünü ve bu suretle bu dönemlerde 15 saatin üzerinde fazla mesai ile çalıştığını,

müvekkili güvenlik görevlisi olduğu için resmi ve dini bayram günlerinde ve vardiyalı çalıştığı için hafta sonlarında da çalıştığını ve hafta tatili iznini kullanamadığını ancak müvekkiline çalıştığı süre boyunca bu çalışmalarının karşılığı olarak ek bir ödeme yapılmadığını, iş akdinin davalı tarafından hiçbir haklı gerekçe ileri sürülmeden feshedildiğini, ibraname imzalamak şartıyla müvekkiline kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını ancak ödenmesi gereken ihbar tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkiliyle akdedilen iş sözleşmesine uygun olarak çalıştırıldığını, en son asgari geçim ücreti dahil net 1.481,22 TL aylık ücret aldığını, iş akdinin davalı tarafından ailevi problemleri ve babası ile kardeşinin hasta olması nedeniyle davacı tarafından feshedildiğini, davacının hiçbir alacağının kalmadığına dair ibraname imzaladığını, kendi isteğiyle ayrılması nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını ancak müvekkilinin iyi niyetli olması nedeniyle davacının zor durumda olmasına binaen kıdem tazminatı ödemesi yaptığını, davacının ayrıca iş akdinde çerçevesi çizilmiş olan görevlerini yapmadığını,

bununla ilgili tutanaklar tutulduğunu, davacının kendi el yazısıyla yazmış olduğu performans düşüklüğünün ve işe geç gelmelerinin ailevi sorunları nedeniyle olduğunu belirttiğini, bunun üzerine müvekkili site yönetim kurulunun tutulan tutanaklar ve davacının ailevi problemleri nedeniyle çalışmak istememesi üzerine iş akdinin 28/02/2013 tarihinde feshedildiğini, ihbar tazminatına hak kazanmadığı için kendisine iş arama izni verildiğini, varsa yıllık izin ve kalan maaşının tarafına ödenmesine karar verildiğini,

yine davacının kendi el yazısı ile tarafına tebliğ edilen ihbar süresini beklemek istemediğine ve kıdem tazminatının tarafına ödenmesi yönünde dilekçe verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ile bilirkişi raporuna dayanılarak, hafta tatili alacak talebi ret, ulusal bayram ve genel tatil alacağında yapılan takdiri indirim dışında diğer talepler ise kabul edilmek suretiyle, dava kısmen kabul edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Bölge Çalışma Müdürlüğünün düzenlendiği fazla çalışmaya ilişkin rapor sadece yazılı belgelere dayalı olmadığından, fazla mesainin ispatı bakımından yazılı belge niteliğinde değildir. Bu nedenle mahkemece, fazla mesai alacağında makul oranda bir takdiri indirim yapılması gerekirken fazla mesai ispatının yazılı delile dayandığı gerekçesi ile takdiri indirime gidilmemesi yerinde değildir. Bundan başka, fazla mesainin 15.206,83 TL olarak hesaplanmasına rağmen 15.286,83 TL olarak hüküm altına alınması da ayrıca hatalıdır.

3- Dosya kapsamından, davacının davalı işyerinde ayın 2/3’ünde çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının nöbetinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinin de 2/3’üne denk geldiği ve bu günlerin 2/3’ünde çalıştığının kabul edilmesi gerekirken, ulusal bayram ve tatil günlerinin tamamında çalıştığı yönündeki kabul de isabetsizdir.