Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/24233 K.2018/20824

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 2007 yılı Nisan ayından 20.05.2013 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını, işyerinde normalde sabah 07.30 akşam 17.40 saatleri arası, cumartesi günleri ise sabah 07.30'dan öğlen 13.30'a kadar çalışma yapıldığını, 20 dakika çay ve ihtiyaç, 1 saat ise yemek molası verildiğini, davacının en son aldığı aylık ücretin net 1.050,00 TL olduğunu, işyerinde yemek verildiğini, sabah akşam servis hizmeti olduğunu, 2011 yılı Ağustos ayına kadar maaşların bir kısmının bankadan kalanının ise elden verildiğini ve bu ödemelerin devamlı şekilde geciktirildiğini,

işyerinde Levent Demirci isimli kişinin üretim sorumlusu olarak atanmasından sonra davacıya görevi dışında başka işler yaptırıldığını, bu fazladan işler yapılırken ise.... adlı şahsın bir türlü memnun olmayarak davacıyı aşağıladığını ve kötü muamelede bulunduğunu, bunun üzerine bu işyerinde daha fazla çalışamayacağını anlayan davacının ...

3. Noterliği 20.05.2013 tarih ve 23528 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile iş akdini feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, kötüniyet tazminatı, manevi tazminat, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...

Perde ve Sistemleri İthalat İhracat AŞ vekili, davalı işyerinin işçi güvenliği ve sosyal hakları konusunda üzerine düşen görevleri yerine getirdiğini ve kendi sektöründe uzun yıllardır faaliyet gösteren bir firma olduğunu, davacının 18.06.2007 tarihinde işe başladığını, normal günlerde 07.30-17.30 saatleri arası çalışma yapıldığını, 1 saat yemek, iki defa 20 dakikalık ve bir de 30 dakikalık ara dinlenmesinin olduğunu, 15.04.2013 tarihinden önce ise 1 saat yemek molası ve 20 dakika ara dinlenmesinin uygulandığını, Cumartesi günleri 13.30'a kadar çalışıldığını, bu fazla çalışmalarının karşılığının ödendiğini,

resmi tatillerde çalışma yapıldığında bunların ücretinin ve asgari geçim indiriminin de ödendiğini, davacıya psikolojik baskı yapılmadığını, davacının ...

3. Noterliği 20.05.2013 tarih ve 23528 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile iş akdini feshettiğini ve bundan önce işyerine hiçbir bildirimde bulunmadığını, bu feshi kendisinin gerçekleştirmesi ve İş Kanunu'nun 17. maddesi hükmü gereği iş güvencesi kapsamında bulunması nedeniyle kötüniyet tazminatı hakkının olamayacağını, ayrıca zaten alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde, davalı işyerinde hafta içi 07.30-17.40 saatleri arası, cumartesi günleri ise 07.30-13.30 saatleri arası çalışma yapıldığını, 20 dakika çay ve ihtiyaç, 1 saat ise yemek molası verildiğini iddia ederek fazla mesai ücreti talebinde bulunmuştur. Davalı ise hafta içi 07.30-17.30 saatleri arası çalışma yapıldığını, 1 saat yemek, iki defa 20 dakikalık ve bir de 30 dakikalık ara dinlenmesinin olduğunu, 15.04.2013 tarihinden önce ise 1 saat yemek molası ve 20 dakika ara dinlenmesinin uygulandığını, Cumartesi günleri 13.30'a kadar çalışıldığını, bu fazla çalışmalarının karşılığının ödendiğini savunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftanın 3 günü 1,5 saat ara dinlenmesi ile 07.30-19.30 saatleri arasında çalıştığı, bu şekilde davacı işçinin 3 günde günlük 10,5 saat çalıştığı belirlemesi yapılıp buna göre fazla mesai talebi hüküm altına alınmıştır.

Davacının hafta içi 07.30-17.40 saatleri arasında çalıştığı şeklindeki talebi ile bağlı kalınarak fazla çalışma hesabı yapılması gerekirken, HMK’nın vakıa ile bağlılık ilkesine ilişkin 25. maddesine aykırı şekilde talep aşılarak, haftanın 3 günü için 07.30-19.30 saatleri arasında çalıştığının kabulüyle yapılan fazla mesai hesabına itibar edilerek karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca Cumartesi çalışması içinde 07.30-13.20 saatleri arasında çalışıldığı ve yarım saatlik ara dinlenme süresi verildiğinin belirlemesine göre 5 saat 20 dakika çalışıldığının kabulü gerekirken, Cumartesi çalışma açısındanda hatalı olan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: