Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/25134 K.2018/14829

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 07/04/2004-31/03/2013 tarihleri arasında davalı işyerinde gümrük kontrol elemanı olarak çalıştığını, iş akdinin 31/03/2013 tarihinde sebep gösterilmeksizin feshedildiğini, iş akdinin feshi sırasında müvekkiline kıdem ve ihbar tazminatlarının ödeneceğine ilişkin ibraname imzalatıldığını ancak belirtilen miktarların ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş akdinin haksız nedenle sonlandırılmış olduğu iddiasının asılsız olduğunu, iddia edildiği gibi işten çıkış anında alınan bir ibranamenin olmadığını, akşam işten çıkartılan kişinin hemen ertesi gün 01.04.2013 tarihinde ... Gümrükleme şirketinde girişi olduğunu, davacının işten ayrılması sırasında en son aldığı ücret üzerinden hesaplamalar yapıldığını ve kendisine işten ayrılması üzerine 31.03.2013 tarihinde ödendiğini, Mart 2013 ayı maaşını, kıdem ve ihbar tazminatını aldığını, fazla mesai ücret alacağı olmadığını, işyerlerinde ulusal ve dini bayram ve genel tatillerde çalışılma olmadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ibranamenin düzenleme tarihi ile iş akdinin sonlandırılma tarihinin aynı olduğu, ancak davacı ibranameyi imzaladıktan sonra ibranameyi düzenleyen tanık muhasebecinin beyan ettiği gibi imzanın üzerinde belirtilen tarihin bu muhasebeci tarafından atıldığı, ibranamede belirlenen ücretlerin banka kanalıyla ödenmediği, davacının iş akdinin işverence tazminat gerektirir şekilde sonlandırıldığı ve tazminatlarının ödenmediği, yıllık izinlerinin kullandırıldığı veya karşılığının ödendiği davalı tarafça ispatlanamadığı,

tanık beyanlarından davacının milli bayramlarda ve kurban bayramının son günü çalıştığı, davacı ile aynı işi yapan iş bu dava da tanık olarak yer alan bir kısım işçilerin karara bağlanan dosyaları itibariyle haftada 9 saat çalıştığı belirtilerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir.

Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'nun 298/2 maddesinde tefhim edilen hüküm özeti (kısa karar) ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK’na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 298/2 maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Mahkemece karar gerekçesinde, tanık beyanları ve benzer dosyalar itibarıyla davacının haftada 9 saat fazla ... yaptığı kabul edilmesine rağmen, bilirkişi raporunda 8 saat fazla ... üzerinden hesaplanan miktarın hükme esas alınması suretiyle gerekçe-hüküm çelişkisine neden olunması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.