Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/26419 K.2018/22377

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin 22/09/1990 tarihinde davalıya ait işyerinde çalışmaya başladığını ve taşeronlar tarafından sigortalandığını 14/01/2014 tarihinde emekliye ayrıldığını,son olarak davalı ...’ın işçisi olarak çalıştığını, son işveren konumunda olan davalı kurum ...’ın tüm çalışma dönemindeki kıdem tazminatından sorumlu olduğu halde kıdem süresi eksik hesaplanarak ödendiğini, aylık ücretinin 3000 TL olduğunu, 140 TL akbil ücreti,günde 1 öğün yemek, 4 adet ikramiye 26 günlük maaş üzerinden, 2 adet ikramiye 20 günlük maaş üzerinden olmak üzere 6 adet ikramiye, 6 ayda bir 198,00 TL elektrik parası,6 ayda bir giyim parası ödendiğini iddia ederek, şimdilik 1500 TL kıdem tazminatı farkının davalıdan alınıp müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili kıdem tazminatının emeklilik sırasında tam ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre, davalı ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili, davacının kıdem tazminatının eksik ödendiğini iddia ederek fark kıdem tazminatı talebinde bulunmuş, mahkemece 20.05.2015 tarihli ek bilirkişi raporu dikkate alınarak karar gerekçesinde hiçbir açıklama yapılmadan davacının askerlik borçlanması dahil 24 yıl 9 ay 22 gün kıdemi olduğu kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibarla karar verilmiştir.

Öncelikle karar tamamen gerekçeden yoksundur. Davacının iddiası altişverenlerdeki çalışması katılarak işe başlamasının 22.09.1990 olduğu ve bu tarihe göre kıdeminin belirlenmesidir. Dosyada mevcut bir kısım işe giriş belgelerinde işe giriş tarihinin 1990 olarak, bir kısmın da ise 1993 olarak yazıldığı görülmüştür. Davacının 22.09.1990 -01.04.1993 tarihleri arasında hizmet verdiği 621929 sicil numaralı işyerinin kime ait olduğu anlaşılamamaktadır. Davacı tanığı ... davalı şirketin .... Yakasını 1990 yılı ekim ayında TEK’den aldığını belirtmişse de bu husus belgeli değildir. Bu nedenle öncelikle davacının çalıştığı 621929 sicil numaralı işyerinin kime ait olduğu saptanıp, buna göre 22.03.1990 -01.04.1993 tarihleri arasındaki çalışmanın hizmete dahil edilip edilmeyeceği değerlendirilmelidir.

3-Kabule görede, kıdem tazminatı bordrosundan davacının 18 aylık askerlik borçlanmasının kıdeme dahil edildiği anlaşılmıştır. Buna rağmen mahkemece bu sürenin mükerrer şekilde kıdeme dahil edilerek yapılan hesaplamaya dahil edilmesi hatalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle hiçbir şekilde gerekçe içermeyen, hiçbir maddi vakıayı değerlendirmeyen eksik incelemeye dayalı kararın bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç: