Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/29736 K.2019/3018

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, nakliye şoförü olarak çalıştığı davalı işyerinde, haftada 6 gün 08:00-24:00 saatleri arasında çalıştığı, gün içi 16.00-22.00 arası İstanbul’a denk gelmişse kamyon yasağı gereğince zorunlu bekleme molası dışında mesaisinin aralıksız sürdüğü, bu halde aylık fazla çalışma saati 100-150 saat arasında değişmesine rağmen resmi ücret bordrolarında eksik gösterildiği, ayda iki Pazar ve milli bayramlarda da istisnasız çalıştığı, ancak ödenmesi gereken fazla mesai ücretlerinin düzgün ve düzenli ödenmemesi, ikramiye ödemelerinin geciktirilmesi,

uzun çalışma saatleri sebebiyle çalışamaz hale gelmesi sonucu iş sözleşmesini İş Kanunu'nun 24. maddesi gereğince feshettiğini, kıdem tazminatı, 4 günlük yıllık izin ücreti, son döneme ait ikramiye, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağının bulunduğunu iddia ederek davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacıya hak ettiği tüm ücretlerinin muntazaman ödendiği,işe gelmeyen davacı iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiği ve noter ihtarnamesi ile de davacıya ihtar edildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacı işçi tarafından iş akdinin haklı nedenle feshedildiği, bilirkişi raporunda hesaplanan fazla mesaileri yaptığı ve ödenmeyen hafta tatili ve genel tatil mesai alacakları bulunduğu görülmüş, alınan bilirkişi raporunun açık, denetime elverişli ve hükme esas almaya yeterli olduğu kabul edilerek, rapordaki hesaplama sonuçları benimsenmiş, kabul edilen çalışmalarının belgeye dayanmaması, tanık anlatımlarına dayanması, alacakların hesaplandığı süre ve çıkan miktarlar dikkate alınarak bu alacaklardan takdiren % 30 oranında hakkaniyet indirimi yapılmış, ispatlanamayan fazla çalışma alacağı talebi ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Duruşmada tefhim edilen ve hükmün esasını teşkil eden hüküm özeti ile gerekçe arasında çelişki olması 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırıdır.

6100 sayılı HMK. 298/2. maddesinde kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olamayacağı yukarıda belirtilen YİBK.na uygun bir biçimde yeniden düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine göre “ Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Hüküm özeti ile gerekçeli karar arasındaki çelişki yukarıda belirtilen YİBK. ve HMK.nun 298/2. maddesine göre başlı başına bozma sebebidir.

Mahkeme'nin karar gerekçesinde davacının fazla mesai yaptığını kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında bu talebin reddine karar verilerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması yukarıda belirtilen YİBK. ve 6100 sayılı HMK.nun 298/2. maddesine aykırıdır.

Mahkemece yapılacak iş davacının işverenine gönderdiği ihtarname, davacının yargılama sırasındaki beyanları ve tanık anlatımları bir değerlendirmeye tabi tutarak imzasız bordrolarda ödendiği belirtilen miktarların % 150 zamlı hesaplanıp hesaplanmadığı kontrol edilerek fazla mesai yönünden karar verilmektir. Çelişkili şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: