Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/32432 K.2019/2579

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı taraf, davalının kendisine görevi dışında işler yaptırdığı gibi fazla çalışma ücretini de ödemediğini, bu sebeple iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ve fazla çalışma alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı taraf, davacının kendi insiyatifiyle kuruma yardım için evrak takibi gibi işler yaptığını, fazla çalışmanın ücrete dahil olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki bilgi ve belgelere, kanunî gerektirici sebeplerde ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dosya içindeki belgelere göre davacının 08.00-18.00 saatleri arasında 2 gün gündüz vardiyası, 18.00-08.00 saatleri arasında ise 2 gün gece vardiyasında çalıştığı ve ardından 2 gün çalışmasının olmadığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 6 haftalık bir zaman dilimi sonunda başa dönüleceği belirtilerek hesaplamaya gidilmesi isabetli ise de gece ve gündüz çalışmalarının ayrı ayrı hesaplanması, buna göre gündüz çalışmaları için fazla çalışma alacağının ücretin içinde ödendiği kuralı gereğince fazla çalışma hesabı yapılmazken gece çalışılan süre için 270 saat kuralı işletilmeksizin hesaplamaya gidilmesi hatalıdır.

Davacı işçinin 6 haftalık çalışma periyodu için gece ve gündüz çalışmalarına göre haftalık 45 saat ve gece çalışılan günler için 7,5 saatin üzeri olmak üzere çalışılan süreler ayrı ayrı her hafta için hesaplanmalı, 6 haftanın sonunda gece ve gündüz çalışmaları için ortaya çıkan fazla çalışma süreleri toplanıp 6'ya bölünmek suretiyle ortalama alınmalı, fazla çalışmanın ücrete dahil olduğu kuralı gereğince haftalık bazda 5,2 saat indirilerek bakiyesi yönünden hesaplamaya gidilmelidir. Bilirkişi tarafından fazla çalışma ücretinin gece ve gündüz çalışmaları için ayrı ayrı hesabı ve 270 saat kuralının sadece gündüz çalışmaları için uygulanması hatalı olup mahkemece sözü edilen rapora itibarla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: